Οταν μιλαει η Σιωπη..

Εχω χαθει τοσους μηνες και για οσους με ξερουν,
εστω και λιγο,

θα εχουν καταλαβει οτι κατι σοβαρο συμβαινει.
Οταν δε μιλαω, οταν "απομακρυνομαι",
παντα κατι συμβαινει..
Μηνες ταλαιπωρουμαι με δικηγορους και δικαστηρια.
Που να σας τα λεω
απο που να αρχισω και που να τελειωσω,
τα παθη του Χριστου,
και καθε μερα αναρωτιεμαι, τι αλλο θα συμβει
τι χειροτερο μπορει να γινει ,
ποσο πιο χαμηλα μπορει να παμε.
και σας ρωτω
Οταν ο/η πρωην βαζει τον/την νυν συζυγο να κατεθεσει κατα σου
αυτο πως το λενε?
Οταν ο/η πρωην ανακατευεται σε θεματα που δε τον αφορουν και καταδεχεται να ανακατευτει πως το λενε?
Και εσυ τι πρεπει να κανεις?
Να κατσεις θεατης να τους ακους να σε διασυρουν η' να αντιδρασεις?
Οταν ολα αυτα γινονται για +/- 100 ευρω στην διατροφη των παιδιων αυτο πως το λενε?
Τον/την πρωην συζυγο που διασυρει για +/- 100 ευρω τον/την μανα/πατερα των παιδιων του πως τον χαρακτηριζεις ?
Πως χαρακτηριζεις τον γονιο που υπερασπιζετε το δικαιωμα των παιδιων του να ζουν αξιοπρεπως οπως και πριν το χωρισμο?
Πως χαρακτηριζεις το γονιο που δωροδοκει με παιχνιδια καθημερινα τα παιδια για να εχει τον ελενχο?

Πως χαρακτηριζεις τον πατερα/μητερα που αποκτα παιδι απο δευτερο γαμο

και προσπαθει με το ετσι θελω να το επιβαλλει στα παιδια που εχει ηδη

και δε αφηνει να γινει η αποδοχη με το καιρο ωραια και φυσιολογικα?

Οταν τα παιδια ζηλευουν

και να το εκδηλωνουν με διαφορα ψυχοσωματικα συμπτωματα

καθημερινα ,

εσυ τι κανεις τοτε?
εχω χασει τη μπαλα, εχω ξεχασει και αυτα που ηξερα,

εχω μπερδευτει
μηπως εντελει κανω εγω λαθος, ρε παιδι μου?
το ενστικτο μου με οδηγει
αλαθητο δε ειναι αλλα μεχρι στιγμης δε με εχει προδωσει ποτε...

Η τελεια μανα δε ειμαι

προσπαθω για το καλυτερο..

Little Angels

Γιέ μου..

...ειναι ο πονος μου αβασταχτος καλε μου....
Και ποιος δε θυμαται αυτο το τραγουδι...

Το ακουγε ο δικος μου μπαμπας....
Σημερα ομως,γιε μου, θα σου τραγουδησω στο ρυθμο της εποχης
τους φοβους μου, τις αγωνιες μου,
για σενα πρεπει να σκεφτομαι σαν αγορι
τι θα κανα αν ημουν 8,
τι θα σκεφτομουν, τι διαολιες θα ειχα στο μυαλο μου
σαν αντρας να σε συμβουλεψω, να σου ανοιξω τα φτερα, να σε μαθω να πετας,
ακου το τραγουδι,

γιε μου...

..η μανουλα....

Να ζησεις.....

μικρουλη

και χρονια πολλα

μεγαλος

να

γινεις

με ασπρα μαλλια

παντου

να σκορπισεις

της γνωσης

το φως

και

ολοι

να λενε

να

ενας σοφος!

Μωρο μου

να τα εκατοστησεις !

Ζουμε ενα δραμα...

Και η μερα συνεχιζεται..

απ' το πρωι σημερα ακουγα ενα επιμονο μερικες φορες μπιπ ...

Δε εδωσα σημασια, σκεφτηκα καποιο παιχνιδι των παιδιων θα 'ναι

εχουμε γεμισει το σπιτι με το μισο τζαμπο

(που θα παει θα το αγορασουμε και ολοκληρο, ειναι θεμα χρονου)..

μεχρι πριν λιγη ωρα,

που ανακαλυψα τι ηταν το μπιπ μπιπ μπιπ μπιπ μπιπ με αυξανομενη ενταση που ακουστηκε καποια στιγμη...

το ταμαγκοτσι* πεθανε !

ναι καλα διαβασατε....

Ειμαι στη κουζινα οταν ακουω την μικρη να κλαιει με λυγμους και να ουρλιαζει

"μαμα το ταμαγκοτσι πεθανε,πεθανε μαμα, εγινε αγγελακι"

την περνω αγκαλια προσπαθω να την ηρεμησω

"αγαπη μου τα παιχνιδια δε πεθαινουν , θα θελει μπαταρια μαλλον"

τι ηθελα και μιλησα η μανα....

αρχισε να τσιριζει οτι το αφησε σπιτι και εγω δε το ταϊσα ( ναι ναι καλα διαβαζεται!!)

οτι εγω φταιω που πεθανε το ταμαγκοτσι της!!!!

δε μπορει ,σκεφτομαι καποιος με κοροιδευει ,δε μπορει να πεθαινει ενα παιχνιδι.

Την περνω αγκαλια μπας και ηρεμησει

κραταει σφιχτα πανω της το παιχνιδι

ενας θρηνος....

Παμε στον αδερφο της ,να μου εξηγησει και μενα τι συμβαινει μηπως και καταλαβω...

Τα ταμαγκοτσι πεθαινουν, μου το επιβεβαιωσε και ο μικρος,αν δε το ταϊσεις την ωρα που χτυπαει, αν δε το πας τουαλετα και δε του δωσεις σνακ πεθαινει....

(20 ολοκληρα ευρω -19.90 συγγνωμη- κοστιζει και πεθαινει ετσι?)

Ανοιγω υπολογιστη ψαχνω και βρισκω τη σελιδα τους... και ναι!!!.. Υπαρχει σωτηρια!

Τα ταμαγκοτσι ανασταινονται !

Διπλα στην μπαταρια, στο πισω μερος, υπαρχει το μαγικο κουμπι RESET! (ασε που δε το λεει για ευνοητους λογους φανταζομαι)

Η μικρη με κοιταει με θαυμασμο, ενας μικρος θεος στα ματια της φανταζω..

Ηρεμησε...

Και η μερα δε τελειωσε ακομα....

* ταμαγκοτσι=tamagotchi τα ιαπωνικα σημαινει αυγο , το ονομασαν ετσι λογω του σχηματος του παιχνιδιου.Ειναι ενα ηλεκτρονικο κατοικιδιο που το φροντιζεις σαν αληθινο, το ταίζεις, το ποτιζεις ,το πας βολτα, στο γιατρο και σημερα ανακαλυψα οτι πεθαινει κιολας!

"Μαμα............"

Απ τις 7 στο ποδι ...
να ετοιμασω τα παιδια για το σχολειο , να παω σουπερ μαρκετ και φυσικα η φασινα που ειχε προγραμματιστει για σημερα με χρονικο οριο τις 12.30 που θα επρεπε να ειναι ολα ετοιμα, πριν σχολασει ο μικρος.

Παραλληλα με το σκουπισμα και το σφουγγαρισμα,

εχει μπει σε εφαρμογη και το σχεδιο μαγειρεματος

για τα μπουτακια κοτοπουλου με σως μουσταρδας στο φουρνο,

ρυζι στον ατμο και σαλατα

που και αυτα φυσικα θα επρεπε να ειναι ετοιμα στην ωρα τους!

Την ιδια στιγμη, τα τηλεφωνα,

κινητο και σταθερο,

χτυπουν για την δουλεια,τις εκκρεμοτητες που πρεπει να ρυθμισω,

ερωτησεις που πρεπει να απαντησω..

Ο υπολογιστης ειναι ανοιχτος και εκει αναμεσα σ 'ολα μαζι με τη μια γουλια καφε γραφω διαβαζω και απαντω....

Η ωρα περνα και ενω πλησιαζει απειλητικα το τελος χρονου ,

αρπαζω τη μιση χωματερη Λοσιων, κλεινω τη πορτα πισω μου βιαστικα,

κατεβαινω απο τις σκαλες δυο οροφους ελπιζοντας μη σκιστουν οι σακκουλες, βγαινω στο δρομο, περνωντας σημαδευω ευστοχα το καδο(ευτυχως) και φτανω στο σχολειο την ωρα που χτυπα το κουδουνι...
Νομιζω πως μπορω να ηρεμησω πλεον( νομιζω οτι μπορω !),

χαμογελω βλεποντας τα ματακια μου να βγαινουν απο την ταξη ,

Β' δημοτικου το καμαρι μου...

μαζι περνουμε το δρομο της επιστροφης στο σπιτι...
Μπαινουμε στην εισοδο,

κοντοστεκομαι στην γραμματοθυριδα και παραλληλα καλω το ασανσερ...

"μαμα, εχεις γκομενο?",

ακουω το μικρο να ρωταει...
Προς στιγμην ,νομιζω οτι παρακουσα ..
"γκομενο? "

του λεω και τον κοιτω στα ματια
" γκομενος δε ειναι ωραια λεξη, βρε μωρο μου " του λεω,
"καλυτερα να λες φιλο ή φιλη"..
με κοιτα στα ματια και αυτος, χαμογελα και με ξαναρωτα

"φιλο εχεις?"
σα να μου λεει καλα στη λεξη θα κολλησουμε ρε μανα τωρα..
"οχι ,ματια μου .δε εχω"
(το ασανσερ ακομα να ερθει ,τρεις οροφοι ειμαστε ολοι και ολοι, που ειναι)
"γιατι μαμα δε εχεις φιλο?"

(συνεχιζει με τις ερωτησεις..)
" δε ετυχε παιδι μου ,ισως στο μελλον" , του απαντω.
" εσυ μαμα δε θα παντρευτεις, οπως ο μπαμπας?"
"δε ξερω μωρο μου, αν βρω καποιον να μας αγαπα ισως και να παντρευτω"
"μαμα δηλαδη εσυ θα σαι μονη σου?"
(το μαρτυριο συνεχιζεται)
"εχω εσας αγαπη μου ,εσενα και τη λουλου μας δε ειμαι μονη μου"
" ναι μαμα, αλλα οταν εμεις παμε στο μπαμπα εσυ μενεις μονη σου "....
μ 'εχει αποστομοσει

δε ξερω πλεον τι να πω τι να απαντησω στην ανυσηχια του...
το αγκαλιαζω το φιλω και του λεω να μην ανυσηχει ,οτι ειμαι καλα και οταν λειπουν...

(και ας ειναι ψεμα)

(ποιος εχει ρυθμισει το ασανσερ τοσο αργο δε ξερω, αλλα θα το μαθω)

και η μερα συνεχιζεται....

Μαναφρένεια

Σαββατο πρωϊ

απο τις 7

η τηλεοραση εκπεμπει

κινουμενα πασης φυσεως

το φαγητο ειναι ηδη στο φουρνο

μπριζολες με πατατες

κατα παραγγελια

προσπαθω ωρες τωρα

να πιω ενα καφε,

ενα καφε,

βρε παιδι,

μια γουλια,

να ανοιξει το ματι,

να χαλαρωσω...

μπαινω στη γωνια μου,

καθομαι στο γραφειο,

ακουμπω τη κουπα,

και...

επιδρομη!

ορμουν τα τρολλ

μεσα

σπρωχνονται

μαλλιοτραβιουνται

ουρλιαζουν

τα κυτταρα μου

επαναστατουν..

και ρωτω

γιατι

μολις

κατσω στη γωνια μου

γιατι

θυμουνται

να κλαφτουν

να τσακωθουν

να γκρινιαξουν

να σκοτωθουν

για το καναλι

το κολατσιο

τα tamagotchi

το γειτονα

το σπιτι

το κρεββατι

το χθες

το σημερα

το μελλον

ποιο ειναι πιο ψηλο

ποιο γεννηθηκε πρωτο

ποιο αγαπω πιο πολυ

ποιο αγαπω πιο λιγο

να θελουν τουαλετα...

κ

καθε φορα

η ιδια ερωτηση

ποσο να αντεξω η μανα....

καμαρι μου

εισαι 8 χρονων

συζητας, ηδη, για γκομενες

γιατι,

πες μου,

να καταλαβω και εγω

η μανουλα

η ερωτηση

"μαμα να κατουρησω?"

εχει απαντηση?

και ναι,

αυτη τη φορα

αφου με προκαλεσες,

μπαινω στα αιματα

και

σου απαντω
"οχι "

ετσι, βρε παιδι μου, απο περιεργεια

να δω τι θα κανεις..

Αγαπημενες ταινιες...

Κινουμενα σχεδια εχετε δει σιγουρα πολλα,
ιδιαιτερα αν εχετε παιδια, ανηψια ,
αν εχουν οι φιλοι σας παιδια.
Διακοπες γιορτων και εμεις στο σπιτι εχουμε φεστιβαλ παιδικων ταινιων...
Απο το αγαπημενα μας ειναι το "Οι κοτες το σκασαν",chicken run o αγγλικος τιτλος...



Οπως επισης το "Wallace and Gromit and the curse af the warerabbit" ή κατα το ελληνικο "Wallace and Gromit και ο πρασινος λαχανοκηπος"



τι θα λεγατε για το "Ποντικουπολη" ή κατα αλλους Flushed Away



για οσους νιωθουν ακομα παιδια
για οσους ειμαστε παιδια.....
"Ζησαν αυτοι καλα και μεις χειροτερα...."
"Happily N'ever after....."

Με αγαπη η μαμα Penthesila...

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ

(πριν λιγο στη πορτα του γιου μου)

Οταν εισαι 8 χρονων ειναι

απαγορευτικο

να μπαινουν στο δωματιο σου

τα κοριτσια με τακουνια.

Οταν γινεσαι 18 χρονων

ειναι απαγορευτικο

να βγουν.

(απο ορθογραφια σκιζει το πουλακι μου)

Giati oi aggeloi

den exoun morfh

xrwma kai glwssa

Oi aggeloi einai pantou

Rikste mia matia

kapou kryvontai konta sas

isws kai na sas akolouthoun

to mono pou zhtoun

to mono pou exoun anagkh

de einai trofh

de einai nero

einai ena xadi....


(sthn agaphmenh mou skulitsa Odette )

Na koitas me ta dika tous matia...

n' anasaineis me thn pnoh tous

n akoloutheis ta vhmata tous

ki h kardia sou na skontaftei

sthn kathe petra pou antamwnoun.

Na ksanaplathis me to mualo sou

tis mperdemenes tous leksoules

kai na prostheteis mia mia

kathe kainoirgia tous leksh.

Na sullavizeis mazi tous grammh grammh t' alfavhtari

na ksefullizeis selida seladia th grammatikh

na logariazeis arithmous kai prakseis arithmhtikhs

ki oso shmeiwneis to ypsos tous pou anevainei

xrono me to xronona megalwnei ki h dikh sou perhfaneia

kai na ksexnas ola sou ta palia,ksenuxtia kai pikres.

Na ksnavlepeis to kosmo me ta kainourgia tous matia

ki h kardia sou na ksananthizei me to anthisma tous

kai na peritrygurizesai

apo ena kuma aprosdiorisths anhsyxias

gia to adhlo to mellon tous

pou ti de tha dines na to xes

xarti grammeno mprosta tous