Tibet

Η Θιβετιανική ιστορία ξεκινά με την εισβολή του Θιβετιανού K’iang στην Κεντρική Κίνα,

όταν ο Βούδας ζούσε στην Ινδία,

ο Confucius και ο Lao-tseu στη Κίνα (τον 5ο αιώνα π.Χ.).

Η ιστορία του Θιβέτ μπορεί να χωριστεί σε δύο περιόδους,

η πρώτη είναι με την ίδρυση και το τέλος της Θιβετιανής Βασιλείας,

και η δεύτερη είναι με την ίδρυση και το τέλος της Θεοκρατίας του Dalai-Lama.

Κατά τη διάρκεια και των δύο αυτών περιόδων,

πολιτικά και θρησκευτικά προβλήματα

ήταν ανάμικτα και δεν μπορούσαν να ξεκαθαριστούν.

Τον 7ο αιώνα, ο Θιβετιανός Βασιλιάς Sron-tsan-gampo ήταν πολύ ισχυρός και εκτός αυτού προκαλούσε και απειλή για την Κινεζική Αυτοκρατορία.

Κατά τη διάρκεια της Βασιλείας του,

χτίστηκαν πολλά διάσημα κτίρια του Θιβέτ και πολλοί ναοί.

Αργότερα, όταν η Θιβετιανή ηγεσία στην Κεντρική Ασία, άρχισε να εξασθενεί,

ο Μογγολικός Αυτοκράτορας θεώρησε το Θιβέτ ιερή χώρια και το προστάτεψε.

Αυτή η προστασία συνεχίστηκε ακόμα και όταν η Μογγολική Δυναστεία,

βασίλευσε μέσα στην Κίνα.

Επίσης ο Κινέζος Αυτοκράτορας Ming,

αναγνώρισε την ηγεσία του Θιβετιανικού Βουδισμού σε όλη την Κίνα.

Έτσι το Θιβέτ έζησε ειρηνικά μέχρι πρόσφατα.

Οι πρώτοι Ευρωπαίοι ταξιδιώτες που επισκέφτηκαν το Θιβέτ,

εντυπωσιάσθηκαν από τη χώρα και τους κατοίκους της.

Όλοι αναφέρονται στο Θιβέτ αποκαλώντας το μία παραμυθένια χώρα.

Στο τέλος του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου,

ο στρατός του Mao-Tse-tung νίκησε το Chang-Kai-chek και εισέβαλε στο ειρηνικό Θιβέτ.

Μετά την εγκατάσταση μιας κινεζόφιλης κυβέρνησης,

οι πρώτες αποφάσεις που πάρθηκαν,

έφεραν αρκετές ελλείψεις,

καταπιέζοντας τα πολιτικά δικαιώματα και επιβάλλοντας την Κινεζική γλώσσα.

Τον Μάρτιο του 1959,

ο πληθυσμός της Λάσα υποχρέωσε τον Dalai-Lama να δραπετεύσει στην Ινδία, ενάντια στην θέλησή του…

Την δεκαετία του ’70, κατά τη διάρκεια της πολιτιστικής επανάστασης,

οι Κόκκινοι Φρουροί καταστρέψανε κοντά στα 2000 επίσημα κτήρια και ναούς

και κάψανε όλες περίπου τις Θιβετιανικές βιβλιοθήκες και τα βιβλία,

έτσι ώστε να ξεφορτωθούνε τον Θιβετιανικό πολιτισμό και την γλώσσα του.

Kyoto

To Κιοτο ηταν η πρωτευουσα της Ιαπωνιας και η κατοικια του αυτοκρατορα απο το 794 μεχρι 1868.
Ειναι τωρα στην Ιαπωνια, η εβδομη μεγαλυτερη πολη με πληθυσμο 1,4 εκατομμυριων κατοικων και ενα συγχρονο προσωπο.
Κατα τη διαρκεια των αιωνων, το Κιοτο καταστραφηκε απο πολλους πολεμους και πυρκαγιες αλλα λογω της ιστορικης της αξιας,
η πολη ειχε αποσυρθει απο τον καταλογο των στοχων για τις πολεις της ατομικης βομβας και γλιτωσε απο τις αεροπορικες επιδρομες κατα τη διαρκεια του Δευτερου Παγκοσμιου Πολεμου.
Αμετρητοι ειναι οι ναοι,οι βωμοι και τα αλλα κτηρια ,ανεκτιμητα ιστορικα, που εχουν επιβιωσει στην σημερινη πολη.
Γνωστη σε ολο το κοσμο απ 'το Πρωτόκολλο του Κιότο που προέκυψε από τη Σύμβαση-Πλαίσιο για τις Κλιματικές Αλλαγές που είχε υπογραφεί στη Διάσκεψη του Ρίο, τον Ιούνιο του 1992, από το σύνολο σχεδόν των κρατών (η Ελλάδα κύρωσε τη Σύμβαση αυτή, κάνοντάς την νόμο του Κράτους τον Απρίλιο του 1994).

Στόχος της Σύμβασης είναι “η σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, σε επίπεδα τέτοια ώστε να προληφθούν επικίνδυνες επιπτώσεις στο κλίμα από τις ανθρώπινες δραστηριότητες”.
Λίγα χρόνια μετά, και συγκεκριμένα το 1997, καθορίστηκε στα πλαίσια της Σύμβασης αυτής ένα σημαντικό νομικό εργαλείο για τον έλεγχο των εκπομπών, γνωστό και ως Πρωτόκολλο του Κιότο. Κεντρικός άξονας του Πρωτοκόλλου του Κιότο είναι οι νομικά κατοχυρωμένες δεσμεύσεις των βιομηχανικά αναπτυγμένων κρατών να μειώσουν τις εκπομπές έξι (6) αερίων του θερμοκηπίου την περίοδο 2008-2012, σε ποσοστό 5,2% σε σχέση με τα επίπεδα του 1990.


Sakura

Οι ανθισμενες κερασιες (sakura)
ειναι στην Ιαπωνια ανεπισημα το εθνικο λουλουδι.
Γιορταζουν για πολλους αιωνες την ανθοφορια και εχει μια πολυ εξεχουσα θεση στην ιαπωνικη κουλτουρα.
Υπαρχουν πολλες δεκαδες διαφορετικες ποικιλιες κερασιας στην Ιαπωνια, τα περισσοτερα απο τα οποια ανθιζουν για μολις δυο ημερες την ανοιξη. Οι ιαπωνες γιορταζουν αυτην την εποχη του ετους με hanami (cherry blossom viewing)
γιορτες κατω απο τα ανθισμενα δεντρα

Kinkaku-ji -Ναός του Χρυσού Περιπτέρου



Ο ναός Kinkaku-ji ( Ναός του Χρυσού Περιπτέρου) βρίσκεται στην πόλη Kyoto της Ιαπωνίας και είναι το ανεπίσημο όνομα του Rokuon-ji ( Ναός του Κήπου των Ελαφιών). Κτίστηκε αρχικά το 1397 σαν έπαυλη απόσυρσης του Shogun Ashikaga Yoshimitsu, στην τότε έκταση ιδιοκτησίας του, γνωστή ως Kitayama. Ο γιος του ήταν αυτός που μετέτρεψε το κτίριο σε ναό του Zen της Σχολής Rinzai. Ο ναός κάηκε πολλές φορές κατά την διάρκεια του πολέμου Onin.Το Χρυσό Περίπτερο, ή αλλιώς Kinkaku, είναι ένα τριώροφο κτίσμα στα εδάφη του ναού. Τα τελευταία δυο πατώματα του περιπτέρου είναι καλυμμένα με ατόφια φύλλα χρυσού. Το περίπτερο είχε την λειτουργία ενός Shariden, έχοντας ιερά λείψανα του Βούδα. Στην οροφή βρίσκεται ένα χρυσό fenghuang, ή αλλιώς 'Κινέζικος Φοίνικας'.Το Χρυσό Περίπτερο έχει έναν υπέροχο Ιαπωνικό κήπο ακριβώς έξω απο αυτόν. Η λιμνούλα μπροστά του ονομάζεται Kyouko-chi (Λιμνούλα του Καθρέπτη) και υπάρχουν πολλά νησίδια και βράχοι στην λιμνούλα, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν την Βουδιστική ιστορία της δημιουργίας.Το έτος 1950, το περίπτερο κάηκε απο έναν ψυχικά διαταραγμένο Κορεάτη μοναχό, ενώ μια φανταστική εκδοχή των γεγονότων έγινε κεντρικό θέμα στο βιβλίο του 1956 του Yukio Mishima, 'Ο Ναός Του Χρυσού Περιπτέρου'*. Η σημερινή κατασκευή χρονολογείται απο το 1955. Πρόσφατα, η κάλυψη της Ιαπωνικής λάκας βρέθηκε να έχει ορισμένα φθορές και μια καινούργια κάλυψη καθώς και επιχρύσωση με φύλλα χρυσού, πολύ πιο παχιά απο τα πρωτότυπα, ολοκληρώθηκε το 1987. Επιπροσθέτως, το εσωτερικό του κτιρίου, περιλαμβανομένων και των ζωγραφιών ανακαινίστηκαν. Τέλος, η οροφή υπέστη ανακαίνιση το 2003.
Η περιοχή όπου βρίσκεται το Χρυσό Περίπτερο χρησιμοποιείτο κατά το 1220 ως έπαυλη του Saionji Kintsune.

Το βιβλιο κυκλοφορεί στα Ελληνικά απο τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Ryoan-Myoshinji

To Ryoan-Myoshinji ανηκει σε σχολειο της αιρεσης του Rinzai Zen του Βουδισμου. Υδρυθηκε στα 1450 πανω στην τοποθεσια της Tokudaiji (επισης γνωστη ως Enyuji), που χρονολογειται απο το 983. Ομως ο ναος καηκε κατα τη διαρκεια του πολεμου Onin(1467-68) και ανακατασκευαστηκε μεταξυ 1488 και 1499.
Ο ναος οφειλει την φημη για την karesansui . Eνα "στεγνο τοπιο" των 15 βραχους μεσα σε μια θαλασσα αμμου. Το ξηρο τοπιο εμπεριεχει την ουσια του Ζεν διαλογισμου του και θεωρειται ενα αριστουργημα της ιαπωνικης κουλτουρας. Ωστοσο, ο σχεδιαστης του 15ου αιωνα και η ερμηνεια παραμενουν αγνωστα. Μια ιδιαιτεροτητα της τοποθετησης των βραχων ειναι οτι οπουδηποτε καθεται καποιος, μπορει να δει μονο 14 απο τους 15 βραχους.

Gion

Στην περιοχη Gion υπαρχουν παραδοσιακα τεϊοποτεια και εστιατορια και θεατρα οπου μπορεις να παρακολουθησεις παραστασεις με γκεϊσες, επαγγελματιες ηθοποιους που στο Κιοτο τις μαθητευομενες αποκαλουν Μαϊκο

YΓ. Να και λιγη κουλτουρα για να μη λετε οτι με κατεστρεψαν αι κακαι συναναστροφαι!Καθε μερα σχεδον στη δουλεια με τους toyotomi κατι μαθαινουμε και μεις!

Sagionara!