Seek Not My Heart

In My Dreams

2012-01-14T12:40:00.001+02:00

When I close my eyes I see you

I feel your breath

Hot on my neck

I smell your scent

strong and manly

I feel your hands

caressing my skin

I embrace your touch

and fall into your arms

You undress me slowly

enjoying my every curve

Tantalizing my breasts

my nipples now erect

You feel the drops of dew

on the petals of my flower

Your manhood firm with passion

Fills me with pleasure

I feel your every desire

and I submit to you

Your Paradise

2012-01-11T12:48:00.002+02:00

I seem to lose myself as I gaze into your eyes.

The electricity in your touch-controls me.

Your long deep kisses-enslave me.

*I am all yours*

I pray you make me cum.........

back down to earth knowing that this moment was & is real.

I want to be a part of your paradise.

I wish to be your fantasy.

Your love has captured me.

Take me.

Take me to your most intimate thoughts.

Let me.

Let me be the one that completes you.

Hold me.

Hold me tight as you make love to me, for I melt with your every thrust.

Feel me.

Feel me deep inside as you slip in & out of me.

Touch me.

Immerse my soul with your eternal love.

Experience me.

Taste my sweetness.

Penetrate my being.

My body burns for yours, hot passion I exude.

I can feel the adrenaline accelerating through.

I moan louder & louder as you hit me harder & harder.

High on your ecstacy, can't imagine not ever having my dose of your love....

Your mind....

Your body....

Your soul....

*I want it all*

Your Paradise....take me there

Where I Sit

2012-01-10T13:40:00.002+02:00

This

is where

I seek out

sea shells from the sea shore and sandy beach.

I harvest grains of sand in my mind's eye

watching pebbles

wavering

where I

sit.

Passion's Dance

2012-01-09T14:15:00.002+02:00

Skin glistening, shimmering, touching

Hands freely roaming

Exploring... discovering

Every hidden spot

Feather like kisses

In the most vulnerable areas

Euphoric high

Drinking in the taste

Of sweetness

Alluring scent of sex

Magnificent hardness

Fully erect

Sensual caresses

Breasts with peaks of pink

Lips upon lips

Ravenous thirst needing to be quenched

Chest against chest, beating hearts

Thundering in tune

On top start out slow

More intense with each sensation

Building up, moving faster

Penetrating deeper

Hands gripped tightly

Holding my hips

Eyes meet and look deep

Ecstasy in full bloom

Whispers of lust

Want and desire

Pearls of sweat

Upon sun kissed beauty

Defined... strong arms

Wrapped around my body

Sends a fire through my being

Heaving chests, quickness of breath

Our fingers intertwined, locked

Back arched as each thrust is met

Waves of pleasure take over

Uttered moans of ultimate bliss

Climbing higher faster

Climaxing like never before

Whimpers, groans, cries of unspeakable delight

Reaching beyond passion

Body shakes, fingers tremble

Satisfaction achieved once more

Passion's Dance......

Sipping Life...

2012-01-08T10:37:00.002+02:00

Sip....

Just sit there,

and sip the

the coffee of

your life.

Beg....

Just kneel on

your aching

knees

and beg...

Forgiveness in

redemption.

Cry....

Lie alone

all by yourself.

Cry your pain

away while

your hands

stay stained.

Speak....

Talk to yourself-

Did anyone hear?

Tell yourself

secrets untold.

Hope....

Think about

the good and

the bad.

Toss those

thoughts around.

Pray....

Tell God

your sad story.

Whispering to

the ceiling

and sky.

He's not in

your ceiling;

not in the

space of time.

Try your heart.

Love....

Contemplate

the action of

the reaction.

Faith....

Just feel it

running through

you. Do you

have it in

something or

nothing at all?

Sip....

Just sit there

and sip the

coffee of

your life. With

no thought

of future

rise or fall.

Sip...Just sip.

Lust Not Love

2012-01-07T11:03:00.002+02:00

Shivers and trembles of anticipation passes

through my body,

As I lay quivering; waiting for you.

I feel my juices start to flow more as you

gaze lustfully at my body,

Reaching out with your hand you caress my

aching body,

Sliding your hand up to

my wet tight garage,

your fingers greedily touch my sweet juices.

The walls convulse tightly around your fingers,

as they work their magic on me.

As I lay there moaning and squirming,

you bring your hot mouth down

and gently glide your tongue up and down to

tease my g spot.

Licking back and forth,

you are delighted by my reactions;

Your member throbs with anticipation.

Eagerly you try to bring me to ecstasy,

but I stop you.

Stroking my hands all over your body-

I bring them to your throbbing member.

Hearing you moan with satisfaction

of my touch,makes me wetter than before.

I replace my hands with my hot, eager mouth.

I slide my tongue up and down

- teasing you endlessly;

Tormenting you by gently suckling on

your hard shaft.

Almost bringing you to the brink of sanity

-you stop me-

Throw me roughly against the wall.

Than you shove your car deep inside my garage,

and bring us both to an awesome climax.

Reaching Out

2012-01-04T20:19:00.008+02:00

Angry and frustrated at times.

Feeling like the inside of me, is no longer alive.

Trying to reach out and make a connection.

In return, getting no love or affection.

No longer wanting to go on.

We've lost that special bond.

The love we had is no longer there.

It's to the point that I really don't care.

I need some love and attention.

Among other things, I just won't mention.

Wanting someone to be here for me.

I guess it may never be.

2011-05-28T17:23:00.000+03:00

My Princess Poem

2011-04-29T11:07:00.004+03:00

photo by Sophie Rata

Though art my princess

My love you will always be

I’ll be by your side forever

If you’ll be by me

I’ll slay thine dragons

And protect thee

But all I ask is your heart

That is my small fee

I’ll ride into battle

Upon your command

As long as I can kiss you

That is all I demand

The weight of the world

Is heavy on your shoulders

Let me help you carry it

You can’t carry boulders

You are my princess

And I am your knight

Carrying you away,

Protecting you from the dark night

by Liason

This Side Up

2011-03-10T12:14:00.000+02:00

Kalh Sarakosth

2011-03-08T10:28:00.001+02:00

Adele

2011-03-04T09:42:00.006+02:00

Hooked

2011-02-28T14:00:00.001+02:00

Starless Night

2011-01-13T15:20:00.002+02:00

The Voice Of Seduction

2010-12-27T20:49:00.001+02:00

It was another lonely evening

In another lonely bar

When across the crowded gathering

I see, there you are

Intoxicating beauty and grace and poise

Seemingly unaffected by the crowd and the noise

I watched you deflect suitors by the dozen

Hovering about and stalking you like a coven

I sat and we talked and I no longer had a choice

Uncommon beauty and a lively intelligence

A rare combination beneath such a lovely countenance

And, oh lord, such an exquisite voice

Low and breathy, full of promise

The voice of seduction

Eroticism, witticism, full of compassion

A voice that prompts thoughts of

Nights of wild abandon

Of full moons.... Above warm tropical rains

Of long moonlit walks on the sands

Of fine wines and candlelit dinners

Of mountain log cabins with crackling fires

Of romantic destinations, nights filled by sighs

A woman whose conversation is an event

Intelligent, inventive, romantic, and heaven-sent

Knowledgeable about so many subjects

With a voice that entrances sweet and direct

A woman's maturity and a little girl's innocence

Simple naivete and seductive temptress

A complex woman without a doubt

A siren perhaps, singing to tout

Chivalry, sensitivity, and romance

Qualities begging for enhancement

In men the world over

Therefore the key to this maiden of myth

Is to make sure that she is never bereft

Of the qualities she so richly deserves

Do this to ensure that her love will be preserved.

by Mark Acciard

Lady Ice

2010-12-22T13:06:00.000+02:00

Sophie Rata

2010-12-14T15:30:00.004+02:00

The Robot and the Butterfly

2010-12-14T15:18:00.000+02:00

2010-12-09T10:30:00.000+02:00

Somewhere

2010-12-08T19:00:00.002+02:00

Lost in the darkness, hoping for a sign

Instead there is only silence,

Can't you hear my screams?

Never stop hoping,

Need to know where you are

But one thing's for sure,

You're always in my heart

I'll find you somewhere

I'll keep on trying until my dying day

I just need to know whatever has happened,

The truth will free my soul

Lost in the darkness, try to find your way home

I want to embrace you and never let you go

Almost hope you're in heaven so no one can hurt your soul

Living in agony 'cause I just do not know

Where you are

I'll find you somewhere

I'll keep on trying until my dying day

I just need to know whatever's happened,

The truth will free my soul

Wherever you are, I won't stop searching

Whatever it takes me to go

I'll find you somewhere

I'll keep on trying until my dying day

I just need to know whatever's happened,

The truth will free my soul

Tighten my grip

2010-11-24T16:04:00.002+02:00

photo by Rankin

As the sun begins to set

And another day is winding down

I still cant seem to forget

The love that I found.

Every day is meant to get easier

But every fine detail still recurring in my head

Devastated I'm not the one to please her

Feeling so replaced, lifeless, dead.

As the sun begins to rise

My heart still twisted and severed

I still cant seem to tame the cries

Yet another struggle lay ahead.

I cry, I yell, I hurt, I yearn

As I adapt to this healing procedure

Realizing with pain comes a lesson learnt

Soon you will be a case of amnesia

Every day my grip is tightening

From drowning in my sorrows

Your absence becoming less frightening

Knowing a better day will come tomorrow!

by Kelly

Once Again

2010-11-24T14:56:00.003+02:00

photo by Zena Holloway

I promised myself I'd never fall once more,

The look in his eye I would just ignore.

I tried not to notice the gentle way he touched my skin,

My heart, I knew, I would not let him win.

Then something happened, and I finally let go,

I let him love me, and loved him more than he'll ever know.

Once it just took his smile to warm my heart,

And never could I imagine us being apart.

He showed me how love was meant to be,

And truly he meant everything to me.

I'm not sure when things started to go wrong,

I thought we could get through, If only I was strong.

But somehow everything I said was never quite right,

Never could I make him listen, though I tried with all my might.

He would just keep drinking, no matter how I cried,

And say he did not care if our love lived or died.

I vowed I would stay by his side forever,

No matter what happened, I would leave him never.

I stood by and watched him waste away,

I tried to stop him, but there was nothing I could say.

I finally realized there was nothing I could do,

And I knew our relationship was really through.

I said good- bye and walked to the door,

As he watched me go, his bottle hit the floor.

For the first time ever I watched a tear cross his eye,

He looked at me and asked, "Why can't you try? "

I walked away that day, promising, once again,

Never will I let anyone break my heart, once again.

by Jennie Henry

Fat-tastico

2010-11-02T13:22:00.001+02:00

Behind Closed Doors

2010-10-25T13:52:00.000+03:00

The Girl and the Wolf

2010-10-25T13:42:00.000+03:00

"It is not so easy to fool little girls nowadays as it used to be"

Διάλειμμα για διαφημίσεις

2010-10-08T21:37:00.002+03:00

Πολλά ερωτήματα έχετε από την προηγούμενη στήλη και πρέπει να απαντήσω πριν συνεχίσω την ιστορία.

Ο όρος ubersexual πρωτοεμφανίστηκε στο βιβλίο The future of men.

To έγραψαν τρεις γυναίκες-στελέχη της διαφημιστικής αμερικάνικης εταιρείας WJT, ειδικές στον τομέα της στρατηγικής μελέτης προτύπων.

Οι διαφημιστικές προσπαθούσαν να πιάσουν πελάτη τον νέο τύπο άντρα που εμφανίστηκε μετά τον metrosexual και δεν ήταν ούτε τόσο καταναλωτικός, ούτε τέλεια αποτριχωμένος, ούτε γνώριζε τα πάντα για τα καλλυντικά.

Προσέχει την εμφάνισή του, είναι γυμνασμένος, μορφωμένος και ψαγμένος, αλλά χωρίς επιτήδευση.

Φέρνει την αρρενωπότητα πίσω στις παραδοσιακές δομές, χωρίς όμως τη βαρβατίλα.

(Αν βρείτε το πρώτο τεύχος του «Αrren», του free male press της Θεσσαλονίκης, τον έχει καταγράψει πραγματικά to the point).

Δεν ποζάρει, γίνεται χύμα με τα φιλαράκια του κι έχει αντρικά χόμπι, χωρίς όμως τη μονομανία του βαρβατουάρ για το τρίπτυχο ποδόσφαιρο - τσόντες - μπίρες.

Δεν έχει κολλητές γυναίκες όπως ο metrosexual γιατί δεν έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα, αλλά τις σέβεται και δεν έχει τα συμπλέγματα των αρρενωπών ειδών μισογύνηδων με ηγετικές τάσεις (προηγούμενα τεύχη).

Έχει υψηλή τεστοστερόνη, αυτοπεποίθηση, στυλ και είναι περιπετειώδης.

Είναι πολύ hot εραστής και κάνει σεξ με ορμή και επίσης χωρίς καμία επιτήδευση.

Έχει την ντομπροσύνη, το θάρρος και τη δυναμικότητα του παραδοσιακού αρσενικού, χωρίς όμως τη συναισθηματική κενότητά του.

Όταν ένας ubersexual σού πει ότι είστε μαζί σημαίνει ότι είστε μαζί, αν σου πει ότι είσαι καριόλα και γι' αυτό χωρίζετε,

σημαίνει ότι όσο καψούρης και να είναι δεν έχει πισωγυρίσματα,

ο λόγος του είναι κάτι που δεν διαπραγματεύεται.

Ο λόγος του είναι ακόμη αυτό που κάνει το αυθεντικό αρσενικό να ξεχωρίζει.

Αυτό που ρωτάτε οι γυναίκες που ταυτιστήκατε με την Καριόλα,

αν υπάρχει περίπτωση ο ubersexual να μείνει μαζί της μετά από όλα όσα έγιναν,

η αλήθεια είναι ότι έχω έναν ubersexual φίλο που μπορεί να μην έστρωσε απόλυτα την Καριόλα, αλλά την αγάπησε.

Τη μαζεύει διαρκώς, ομηρικοί καυγάδες, η σχέση πάντα στο κόκκινο, αλλά, παρ' όλα αυτά, δεν τη χώρισε.

Μάλλον γιατί είχε πολλά Καλά Κορίτσια στο βιογραφικό του και δεν άντεχε πια τις Ψυχαναγκαστικές, τις γκόμενες που έκλαιγαν κι οδύρονταν.

«Και τί σημαίνει "καλό κορίτσι";» με ρωτά.

Έχει καταλήξει ότι ή καλή γυναίκα θα είναι κάποια ή καλός άνθρωπος.

Και η δική του Καριόλα μπορεί να μην είναι καλή γυναίκα, αλλά είναι καλός άνθρωπος - κατά βάθος.

Για να απαντήσω σε όσους με ρωτούν πώς στο καλό κατάλαβα ότι οι Ψυχαναγκαστικές γκομενές τους τούς εξουσιάζουν συναισθηματικά, η Ψυχαναγκαστική, όπως και Το Θέμα (παλιότερο τεύχος), είναι οι γυναίκες που έχουν τους άντρες στην ελληνική κοινωνία.

Εκείνες που τους βάζουν σε σχέση και οι νικήτριες έτσι και παιχτεί θέμα ανταγωνισμού.

Ο ubersexual φίλος μου λέει ότι ο άντρας είναι φιλότιμο ον, δεν αντέχει να βλέπει μια γυναίκα να κλαίει και τελικά μένει μαζί της γιατί πείθεται ότι τον αγαπά, άσε που φοβάται πολύ και τη σκηνή χωρισμού.

Η αλήθεια είναι ότι κι οι άντρες που έρχονται από μητέρα-θύμα εκλαμβάνουν πάντα τις ενοχές που τους βγάζει κάποια ως αγάπη.

Κατά τ' άλλα, ναι, πιστεύω ότι το ίδιο θα αγαπήσει Αλέξανδρε και η δική σου Ψυχαναγκαστική τον επόμενο,

είναι αυτό που ονομάζουμε Ψυχολογία του Αιδοίου.

(Αν κάνεις πραγματικά καλό σεξ γύρω στις δέκα φορές σε μια γυναίκα, σε έχει ερωτευτεί.

Και τον επόμενο που θα τις κάνει γύρω στις δέκα φορές πολύ καλό σεξ, και τον επόμενο. Επιπλέον η γυναικεία ψυχολογία προσαρμόζεται, και γι' αυτό οι γυναίκες μπορούν να μπαίνουν σε σχέση με τόσους διαφορετικούς τύπους).

Θα σε συμβούλευα λοιπόν να αφήσεις την Ψυχαναγκαστική εφόσον ερωτεύτηκες άλλη, πληγωθεί δεν πληγωθεί, έτσι είναι τα πράγματα.

Περισσότερο σκέφτομαι πόσο θα πληγωθείς εσύ μόλις μπεις σε κανονική σχέση με τη δεύτερη. Μπορεί να της έχεις εξηγήσει την κατάσταση, αλλά άλλο η λογική κι άλλο το συναίσθημα. Όλες τις μέρες που την αφήνεις μόνη γιατί η Ψυχαναγκαστική άρχισε τα κλάματα, της δίνεις το συναίσθημα της εγκατάλειψης και της προδοσίας.

Δεν θα στο ανταποδώσει στο μέλλον;

Εγώ βάζω στοίχημα ότι όταν σε έχει, θα σε μηδενίσει.

Προσέξτε πολύ το στόρι που δίνετε σε μια γυναίκα, αν θέλετε το u belong to me and I belong to you,

αυτό πρέπει να δίνετε εξαρχής.

Και τέλος, ο Λουκιανός ρωτά γιατί,

να πάρει,

η Καριόλα επιστρέφει πάντα στον φλώρο που βαρέθηκε και πέταξε.

Γιατί μετά τη μεγάλη γύρα της στην αγορά και η Καριόλα θα κακοποιηθεί συναισθηματικά, θα κάνει την αυτοκριτική της και θα βιώσει τη μοναξιά.

Τότε θα επιστρέψει στον άντρα που την αποδέχεται.

Αλλά αφήστε με να συνεχίσω την ιστορία της Κάτιας γιατί είμαστε στο σημείο που ο Φλώρος, όταν κατοχυρώσει την Καριόλα,

θα ξυπνήσει και θα την εκδικηθεί για όλα όσα του έκανε στο παρελθόν...

ΕΙΡΗΝΗ ΧΕΙΡΔΑΡΗ

Orgasmotronic

2010-10-07T20:02:00.003+03:00

photo by Amelkovich

To χειρότερο είναι πως η Κάτια ήταν opt out.

Η opt out generation είναι όλες αυτές οι σημερινές γυναίκες καριέρας που, όταν μένουν έγκυες, παίρνουν άδεια απ' τη δουλειά για να γεννήσουν και ξαφνικά Λούης, δεν επιστρέφουν ποτέ πίσω στο γραφείο.

Και γιατί να επιστρέψουν άλλωστε.

Μόλις γεννάνε συνειδητοποιούν πώς είναι τα πρωινά στο στο σπίτι κι ότι τα χρήματα που παίρνουν για να σκοτώνονται στη δουλειά είναι ελάχιστα.

Κι εφόσον έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώνουν γυναίκα να τους κρατά το παιδί, τους έρχεται μία η άλλη.

Οπότε οι opt out σκέφτονται «ας το μεγαλώνω καλύτερα εγώ το παιδί μου».

Όχι ότι είναι τεμπέλες και θέλουν να απλώσουν την αρίδα τους, εφόσον τα πρώτα χρόνια όλη μέρα πίσω απ' το παιδί είσαι και δεν προλαβαίνεις ούτε να κοιμηθείς ούτε να φας - γεγονός που έχει και τα καλά του γιατί χάνεις τα κιλά της εγκυμοσύνης σε χρόνο dt, ενώ στη δουλειά όλο και κάτι θα τσιμπούσες από την ανία ή από τα νεύρα σου.

Το θέμα είναι ότι οι opt out εξαρτιούνται πλέον οικονομικά από τον άντρα τους κι είναι το μεγαλύτερο χτύπημα στην Ιστορία που δέχτηκε ο φεμινισμός.

Άδικα δηλαδή κάηκαν τόσα σουτιέν, εφόσον το ίδιο το οικονομικό σύστημα θα πετούσε χρόνια αργότερα έξω από την αγορά εργασίας έτσι κι αλλιώς τις -πάντα πιο κακοπληρωμένες από τους άντρες- γυναίκες, όταν γίνονταν μητέρες.

Κι εντάξει όσο η Κάτια ήταν γυναίκα του Assman κι είχε κάθε δικαίωμα να τον ξεκάνει οικονομικά.

Τώρα όμως που βρισκόταν σε διάσταση ήταν ένα πλήγμα για τον εγωισμό της να τη ζει ο Assman μέχρι εκείνη να ξαναβγεί στην αγορά.

Είχε διάφορα project στο μυαλό της για το τι θα έκανε εφόσον δεν ήθελε να ξαναγυρίσει με τίποτα στη διαφήμιση, την παλιά της δουλειά - άσε που είχε ήδη κοιμηθεί με όλους εκεί, οπότε δεν είχε νόημα.

Είχε σχέδια απ' το να φτιάξει φάρμα με βιολογικά προϊόντα και να κατασκευάζει κοσμήματα-κομπιούτερ, μέχρι να κάνει κονσομασιόν και να γίνει αεροσυνοδός στο Ντουμπάι, μπίζνες που έχουν άμεσο κέρδος και δεν χρειάζεται να περιμένεις για να κάνεις απόσβεση.

Δεν μπορούσε να καταλήξει, μια σκεφτόταν το ένα, μια το άλλο,

γιατί έτσι είναι οι γυναίκες, σκέφτονται πολλά πράγματα μαζί,

ενώ ο Assman ένα μόνο πράγμα να σκεφτόταν κι έκανε overload.

Για παράδειγμα,

όταν ακόμη έμεναν μαζί,

η Κάτια μπορούσε να του απαντάει σε αυτό που τη ρωτούσε,

να σηκώνει το τηλέφωνο,

να μιλά στο τηλέφωνο και να μιλά και στον Assman και ταυτόχρονα να σκέφτεται κάτι που της είπε η δασκάλα των παιδιών και τι να φορέσει το βράδυ.

Ο Assman,

αντίθετα,

όταν του μιλούσε η Κάτια και χτυπούσε το τηλέφωνο,

της έλεγε να σταματήσει μισό λεπτό και να περιμένει εκείνος να απαντήσει το τηλέφωνο,

ή έπρεπε να σηκώσει το τηλέφωνο,

να πει «περιμένετε»,

να πει ύστερα στην Κάτια «περίμενε ένα λεπτό, μη μιλήσεις»

και ξανά να συγκεντρωθεί στο τηλέφωνο γιατί αλλιώς δεν καταλάβαινε τι του έλεγαν.

Αυτό είναι το overload στων αντρών.

Ακόμη κι αυτό όμως που τόσο της την έσπαγε κάποτε το νοστάλγησε όταν ο Assman έφυγε από το σπίτι.

«Σε παρακαλώ γύρνα πίσω»

του έλεγε

«μπα»

απαντούσε εκείνος που ξαφνικά ξύπνησε

«με τάραξες στο κέρατο όλα αυτά τα χρόνια».

«Εγώ φταίω που είμαι το πολυοργασμικό ον της φύσης, άρα πολυγαμικό;»,

του έλεγε η Κάτια.

«Αν ήσουν κι εσύ πολυοργασμικό ον να με απατούσες, αλλά είσαι φτιαγμένος μια φορά και έξω, είσαι τυχερός, ικανοποιείσαι εύκολα».

Η αλήθεια είναι ότι η Κάτια είχε τέσσερις συνεχόμενους οργασμούς όταν το σεξ δεν της έβγαινε καλό.

Όταν της έβγαινε καλό, είχε είκοσι με είκοσι πέντε μέσο όρο.

Είχε κι αυτόματους οργασμούς,

μια φορά μάλιστα,

τη στιγμή που ψώνιζε στο σούπερ μάρκετ,

σκέφτηκε κάτι hot κι είχε έξι συνεχόμενους οργασμούς.

Η κοπέλα που μοίραζε ένα δωρεάν ενεργειακό ποτό για prοmotion

κι είχε μόλις δώσει στην Κάτια να πιει,

τα έχασε, αλλά η Κάτια προσπάθησε να το παίξει άνετη και είπε στην υπάλληλο

«τι είχε μέσα αυτό, βρε παιδάκι μου;».

ΕΙΡΗΝΗ ΧΕΙΡΔΑΡΗ

Η καρέκλα του τάντρα και το Μέριλιν Μονρόε κόλπο.

2010-10-06T20:51:00.003+03:00

Στη Σαντορίνη παλιοί φίλοι είπαν στην Κάτια ότι ο Ubersexual είχε αφήσει το νησί λίγο μετά από εκείνη και ότι πήγε Κρήτη.

Στην Κρήτη, δυο γυναίκες είπαν στην Κάτια ότι όντως πέρασε από εκεί ο τύπος που περιγράφει, ψηλός, μελαχρινός, με όνομα Δημήτρης και όνομα πέους Στέλιος, αλλά δεν έμεινε πολύ.

(Όλοι οι άντρες δίνουν ονόματα στο πέος τους. Δεν θέλουν τις σημαντικότερες αποφάσεις της ζωής τους να τις παίρνει ένας άγνωστος.)

Στη Ρόδο, τέσσερις γυναίκες είπαν στην Κάτια ότι όντως δούλευε στο νησί ένα διάστημα ο τύπος που περιγράφει (ο Στέλιος), αλλά έφυγε για Άνδρο, κι έτσι η Κάτια και η Δένια κυνηγούσαν επί δυο μήνες τον Άντρα τον Πελαγίσιο.

Σε μια στάση που έκαναν στην Αθήνα όμως, η Δένια κάθισε στην καρέκλα του τάντρα, εκεί που κάθεται για να σκεφτεί καθαρά.

(Καρέκλα του Τάντρα: το απόλυτο έπιπλο του σεξ. Θα το παραγγείλετε στο www.tantrachair.com.

Επειδή όμως είναι κι εποχές κρίσης, και το έπιπλο για playstation από το ΙΚΕΑ την ίδια δουλειά κάνει πάνω-κάτω.)

Και τότε θυμήθηκε ότι σήμερα υπάρχει και το Facebook...

Η Κάτια πληκτρολόγησε και τον βρήκε.

Ξεκίνησαν να επικοινωνούν.

Η Κάτια έμαθε ότι εκείνος έμενε τώρα στην Αθήνα.

Και κάτι άλλο:

είχε relationship status «married»!

Η Δένια όμως της θύμισε ότι ο πρώτος γάμος σήμερα γίνεται απλά για να διαπιστώσεις πόσα λάθη ακριβώς μπορούν να γίνουν σε έναν γάμο.

Είναι ο γάμος πρώτο πιάτο και μετά από αυτόν και τα δυο μέλη είναι ώριμα κι έτοιμα πλέον να προχωρήσουν στο κυρίως.

Τον δεύτερο και σημαντικότερο γάμο.

O Ubersexual είχε παντρευτεί Ψυχαναγκαστική.

Γιατί κάθε Ubersexual μετά την Καριόλα θα καταφύγει στο Καλό Κορίτσι.

Κι εδώ οφείλω μια εξήγηση στους αναγνώστες που με ρωτούν γιατί ονομάζω το Καλό Κορίτσι «ψυχαναγκαστική».

Το Καλό Κορίτσι, λοιπόν, το μεγαλώνουν για να είναι ακριβώς αυτό:

καλό. Ευγενικό, γλυκό, να σκορπίζει αρμονία και ειρήνη γύρω του.

Έκτοτε, δεν μπορεί να ζήσει αν δεν τη συμπαθούν και την αγαπάνε όλοι, είναι σαν ναρκωτικό.

Έτσι, ως γυναίκα πια, βάζει στην άκρη τις ανάγκες της και τα δικά της συναισθήματα κι αδυνατεί να πει ξεκάθαρα τι είναι αυτό που θέλει.

Στην χειρότερη περίπτωση, κατεβάζει μούτρα κι αν τη ρωτήσεις τι έχει, θα πει μόνο τη λέξη που έχει πει περισσότερο το θηλυκό είδος σε ολόκληρη την Ιστορία:

«τίποτα!».

Ο άντρας, απλός μονοκύτταρος οργανισμός με μονοκαναλικό εγκέφαλο

(σε αντίθεση με τις γυναίκες που έχουν πολυκαναλικό εγκέφαλο και γι' αυτό και μπορούν να σκεφτούν και να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα)

δεν μπορεί να κατανοήσει τίποτα απ' όλα αυτά που εννοεί το Καλό Κορίτσι με το «τίποτα!». Το Καλό Κορίτσι δεν ζητάει τίποτα, αλλά κλαίει συχνά.

Χωρίς να καταλαβαίνει ότι το κάνει γιατί έτσι χειριζόταν τον πατέρα της και η μαμά της. Αλλά το αντρικό φύλλο δεν είναι σε επαφή με το συναίσθημά του, όπως το γυναικείο.

Οι άντρες, που δεν αντιμετωπίζουν καν τα δικά τους συναισθήματα, τα χάνουν όταν έχουν να αντιμετωπίσουν συναισθήματα άλλου ανθρώπου.

Οπότε του κάνουν απλά τις χάρες.

Για να μη νιώθουν κακοί.

Το τελειωτικό χτύπημα του Καλού Κοριτσιού είναι να δημιουργήσει ενοχές.

Είναι το απόλυτο μανιπουλάρισμα οι ενοχές κι οι άντρες δεν καταλαβαίνουν καν ότι εκείνη τους τις δημιούργησε.

Οι άντρες καταλογίζουν σε μια γυναίκα συνήθως μόνο την γκρίνια,

επίσης ψυχαναγκαστική.

Την γκρίνια την ανέπτυξαν οι γυναίκες γιατί ως φύλλο κοινωνικά δεν είχαν καμία δύναμη, οπότε έπρεπε να βρουν τεχνάσματα και πονηριές για να ακουστεί η γνώμη τους.

Και γι' αυτό λέω ότι το Καλό Κορίτσι είναι εκείνο που κρατά σε σχέση τον Έλληνα άντρα. Ξέρει όλους τους χειρισμούς που έκανε η μητέρα του πάνω του.

(Για να απεμπλακείτε από συναισθηματικό εκβιασμό διαβάστε Allan Pease.)

Η Καριόλα δεν λειτουργεί έτσι.

Έχει την προσοχή των αντρών μόνο με τη σεξουαλικότητά της.

Βέβαια, μπορεί οι γυναίκες τις μέρες της ωορρηξίας τους

(14 με 18 μέρες μετά το τέλος της περιόδου) να λάμπουν και να ομορφαίνουν για λόγους αναπαραγωγής και ταυτόχρονα ενστικτωδώς να ντύνονται πολύ πιο σέξι,

για τις Καριόλες όμως το τελευταίο δεν ισχύει,

αλλιώς θα σήμαινε ότι θα είχαν όλο τον μήνα ωορρηξία.

Η Κάτια φόρεσε όπως πάντα πολύ κοντή φούστα.

(Προς τους fashonistas αναγνώστες: ναι, η μίνι φούστα δεν θεωρείται πια σέξι. Αλλά κανείς δεν το έχει πει αυτό στους στρέιτ άντρες.)

Αλλά... στα δεκαπεντάποντά της έκανε το Μέριλιν Μονρόε κόλπο

(για να πετύχεις το τέλειο κούνημα, κόβεις ελάχιστα το αριστερό σου τακούνι. Πηγαινοέρχεσαι βάζοντας το ένα πόδι μπροστά απ' το άλλο, μέχρι να ζαλιστεί και να πέσει κάτω ξερός).

ΕΙΡΗΝΗ ΧΕΙΡΔΑΡΗ

Η καριόλα και ο φλώρος: μία καρμική σχέση

2010-10-05T19:37:00.004+03:00

Η Κάτια και η κολλητή της ήταν καριόλες. Η Καριόλα είναι ένα σέξι, πολύπλοκο, φιλοσοφημένο και δυνατό πλάσμα που πολεμά μια ολόκληρη κοινωνία που αδίκησε τη μάνα του.

Γεννιέται με χρέη και περασμένο όρκο στο DNA για εκδίκηση με σπέρμα κι αίμα.

Ο άντρας με τον οποίο ταιριάζει σεξουαλικά είναι ο βαρβατουάρ κι αυτό γιατί κι οι δύο κάνουν σεξ σαν ζώα - η θεωρία της εξέλιξης δεν συμπεριλαμβάνει και τον βαρβατουάρ γκόμενο.

Όμως η Καριόλα θέλει το σεξ του βαρβατουάρ αλλά όχι το «πακέτο» του βαρβατουάρ.

Δεν τον αντέχει για σχέση.

Οπότε σαρώνει ό,τι κινείται από φλώρο.

Αλλά γιατί τόσοι άντρες σήμερα είναι φλώροι;

Οι Ελληνίδες της προηγούμενης γενιάς μεγάλωσαν σε μια πατριαρχική και μάτσο κοινωνία. Όλα όσα δεν τους επιτράπηκε να πουν για το πώς πέρασαν τα είπαν με τα παιδιά που έβγαλαν.

Οι καταπιεσμένες γυναίκες κάνουν την κόρη καριόλα για να ζήσει όσα δεν έζησαν εκείνες και να μη γίνει θύμα όπως εκείνες.

Τον γιο τον κάνουν πάντα φλώρο, καλό παιδί, φιλότιμο, γιατί δεν έπρεπε να γίνει καθίκι σαν τον πατέρα του.

Η Καριόλα ευνουχίζει.

Έχει τους άντρες σήκω-κάτσε, κάτσε-σήκω και «θα σε δω όποτε θέλω εγώ» και «όχι αύριο, βγαίνω με κάτι φίλους που δεν τους ξέρεις, μεθαύριο» και 'είμαι μπερδεμένη, θέλω τον χρόνο μου γιατί γνώρισα κάποιον άλλον».

Αλλά, αν το θέμα πάει γαργάρα στη σχέση, γαργάρα θα πάει και στο σεξ.

Και με όσους κι αν κάνει σεξ μια Καριόλα, έστω κι αν βάζει άλλον φλώρο το πρωί, άλλον το μεσημέρι και δυο μαζί το βράδυ, μένει πάντα ανικανοποίητη, αφού η ίδια τους έχει ευνουχίσει.

Όχι ότι η Καριόλα δεν ερωτεύεται.

Εκείνο το καλοκαίρι, πριν χρόνια, πριν τον γάμο τους, που η Κάτια άφησε τον Assman να πάει να δουλέψει σε νησί, ερωτεύτηκε κάποιον άλλον βαθύτατα.

Όχι βαρβατουάρ, αλλά ubersexual, (υπεραρσενικό, πολύ πιο εξελιγμένο είδος από τον βαρβατουάρ. Είναι ο άντρας που εμφανίστηκε τελευταία στις μητροπόλεις ως αντίθετο του metrosexual, του στρέιτ άντρα με ευαισθησίες, ναρκισσισμό και ενδιαφέροντα γκέι άντρα). Μπήκαν στη σχέση με 1.000 κιλοτζάουλ ο καθένας κι όλα έδειχναν ότι θα καεί γρήγορα το θέμα.

Κάποιες φορές, η Κάτια πήγε να του πει ότι τον αγαπά, αλλά οι λέξεις έβγαιναν απ' το παράθυρο, χύνονταν στα πλακόστρωτα κι από εκεί στην θάλασσα.

Μπορούσε να αρθρώσει μόνο ό,τι αφορούσε τον Assman και τους άλλους με τους οποίους κοιμόταν.

Αλλά ο ubersexual δεν θα επιτρέψει στην Καριόλα να τον ευνουχίσει.

Δεν θα την αντέξει.

Δεν θα πάρει σοβαρά κάποια που κάνει σεξ από εδώ κι από εκεί με την ευκολία που πίνει καφέ, και με το που θα ακούσει «είμαι μπερδεμένη» θα της πει «μη με ξαναπάρεις τηλέφωνο». Γιατί δεν περιμένει καμία τύπισσα να ξενερώσει από άλλον για να γυρίσει σε εκείνον, προτιμά να την κόψει μαχαίρι, να στενοχωρηθεί πέντε μήνες και να συνεχίσει τη ζωή του.

Η Καριόλα είναι η γκόμενα που σε ξεφτιλίζει κι ο ubersexual ο περήφανος άντρας.

Τι θα απογίνει ο τελευταίος;

Mετά την Καριόλα θα τα φτιάξει με το Καλό Κορίτσι - για άλλους Ψυχαναγκαστική και Κουλή Γκόμενα.

Που κλαίει και οδύρεται, αλλά είναι πιστή, αγνή, αθώα, κι έτσι τον εξουσιάζει συναισθηματικά.

Σεξουαλικά, βέβαια, θα την βαρεθεί γρήγορα.

Κι αν έχουμε να κάνουμε με έξυπνο ubersexual, γνωρίζει ότι, αν τη χωρίσει, τους ίδιους όρκους αγάπης, τα ίδια ατέλειωτα sms, τις ίδιες υστερίες, τις ίδιες κλάψες, τις ίδιες παρακολουθήσεις τα βράδια, το ίδιο δράμα θα βιώσει το Καλό Κορίτσι και για τον επόμενο στη γωνία.

Τα ίδια κάνει κι ο Φλώρος.

Αυτό το ήξερε η Κάτια απ' την αρχή, όταν έβλεπε τον Assman να τρέχει πάνω-κάτω για να την κατακτήσει.

Κάθε Μεγάλη Καριόλα ξέρει ότι ο άντρας που κάνει τα πάντα για να σε έχει και δέχεται τα πάντα για να μη σε χάσει είναι ο ανασφαλής.

Κι ότι τα ίδια θα κάνει και στην επόμενη, εκτός κι αν του ρίχνεις απορρίψεις για να τον κρατάς focus σε σένα.

Γιατί ο Φλώρος έχει αναπτύξει τη θηλυκή του πλευρά, είναι το είδος απ' το οποίο βγήκε ο metrosexual: θέλει και τις απορρίψεις του και την ίντριγκά του κι όλα τα άλλα x-files για τη στρέιτ ψυχοσύνθεση και του βαρβατουάρ και του ubersexual.

Πάντως, κάπως έτσι ήρθε και για την Κάτια εκείνη η μέρα που η Καριόλα πάντα επιστρέφει στον Φλώρο για να κάνει παιδιά μαζί του.

Γιατί συνεννοούνται σαν να τους μεγάλωσε η ίδια μητέρα.

ΕΙΡΗΝΗ ΧΕΙΡΔΑΡΗ

Very troubled ladies

2010-10-05T19:08:00.003+03:00

H Κάτια δεν ήταν Γκόμενα Κομμωτηρίου.

Οπότε, όταν της είπα ότι τα mail της δείχνουν ξεκάθαρα, μόνο εκείνον τον Ubersexual ήθελε πραγματικά, τα μάζεψε κι έφυγε Σαντορίνη με τη Δένια.

Ο Assman πάλεψε και σ' εκείνη τη φάση για να έχει την πρώην γυναίκα του.

Με sms!

Όπως μου λένε αναγνώστες μου ότι παλεύουν για να έχουν μια γυναίκα.

(Σοβαρολογούμε τώρα;)

Υπάρχουν δυο σημαντικές λεπτομέρειες στην ιστορία όμως, για να απαντήσω από εδώ στην αναγνώστρια που μέχρι και τον αστρολογικό μου χάρτη έβγαλε για να της πω αν μπορεί να είναι με τον Ubersexual που ερωτεύτηκε, και στις υπόλοιπες που ταυτίστηκαν με την Καριόλα.

Πρώτον, η Κάτια είχε ήδη κάνει τα παιδιά της με τον Φλώρο, τον ιδανικό άντρα δηλαδή για να μεγαλώσει μια Καριόλα παιδιά με ηρεμία και αποδοχή.

Δεύτερον, τη δεύτερη φορά που θα τον ξανασυναντούσε, ο Ubersexual ήταν σαραντακάτι. Στα 40 του, ένας άντρας οφείλει να έχει ξεμπερδέψει με τις φοβίες του και προσέξτε γιατί μία φορά θα τις γράψω (μετά, όπως τα έχω υπολογίσει, θ' απολυθώ).

Ο μεγαλύτερος φόβος των αντρών είναι o κόλπος.

Είναι ανώτερο και πολύπλοκο γεννητικό όργανο κι αυτό για να μπορεί να δίνει παιδί. Παράδειγμα, ένας άντρας έχει μόλις ένα νεύρο για να φέρνει την ηδονή από το πέος στον εγκέφαλο,

ενώ η γυναίκα έχει έξι τέτοια νεύρα απ' τον κόλπο,

έξι από την κλειτορίδα,

άλλα τόσα απ' τον τράχηλο,

άλλα απ' το σημείο G,

άλλα από τις περιοχές γύρω από τον κόλπο.

Επιπλέον, έχει οργασμό από κόλπο,

κλειτορίδα,

τράχηλο,

G-point,

πρωκτό,

στήθος

και

σημείο e

(emotional, δεν υπάρχει στο σώμα αλλά στην ψυχή).

Είναι φτιαγμένη να νιώθει την ηδονή περισσότερο κι είναι το μόνο πολυοργασμικό ον της φύσης,

άρα το εκ φύσεως πολυγαμικό,

όπως υπέγραψαν οι γιατροί των σεξολογικών ινστιτούτων του κόσμου πριν μερικά χρόνια

(και του δικού μας)

και τα έστειλαν στις συντάκτριες των γυναικείων περιοδικών

, ζητώντας συγγνώμη για τους προκατόχους τους που εσκεμμένα είπαν τόσα ψέματα για τη γυναικεία σεξουαλικότητα.

Η φύση έχει ποντάρει τόσα νεύρα στη γυναικεία ηδονή και στον γυναικείο οργασμό

-που μέχρι τις αρχές του αιώνα οι γιατροί έλεγαν ότι δεν υπάρχει καν-

γιατί τότε η μήτρα κάνει αναρρόφηση, παίρνει βαθιά το σπέρμα κι έχουμε γερή εγκυμοσύνη, όπως απέδειξε πρόσφατα ο κορυφαίος σεξολόγος dr Komisaruk

(διαβάστε στο Science of Orgasm).

H Λιλή Ζωγράφου γράφει στην Ιστορία του Φαλλού ότι μόνο πάνω σε αυτήν τη διαφορά των γεννητικών οργάνων υπάρχει εκ γενετής κόμπλεξ των αντρών απέναντι στον κόλπο, απ' τον οποίο βγήκαν.

Γι' αυτό και σε όλη την Ιστορία προσπάθησαν να εξουσιάσουν τις γυναίκες και να τις αφανίσουν σεξουαλικά.

Το ίδιο κόμπλεξ, γράφει, οδήγησε στη μεγάλη διάδοση της αντρικής ομοφυλοφιλίας

(να αποδεσμευτούν σεξουαλικά απ' τον κόλπο).

Όσο για τους ετεροφυλόφιλους, όσο πιο κομπλεξικός είναι κάποιος, τόσο κερατώνει τη γυναίκα που έχει δίπλα του, φοβάται τη γυναικεία σεξουαλικότητα και μισεί τις Καριόλες.

Οι άντρες άλλη ερωτεύονται και με άλλη θέλουν να κάνουν σεξ, ένα μπάχαλο.

Το οποίο έχει να κάνει και με το οιδιπόδειο, αλλά δεν είναι ώρα να το αναλύσουμε κι αυτό.

Οι άντρες ερωτεύονται μια αγγελική φιγούρα και ποθούν μια bitch.

Αναγνώστες μού γράφουν ότι θα παντρευτούν τη γυναίκα που είναι καλή σύζυγος,

αλλά δεν χρειάζεται απαραίτητα να αγαπά και το σεξ.

(Τα mail χρονολογούνται όλα το 2010, σε προηγούμενους αιώνες δεν υπήρχε ίντερνετ.)

Έτσι θα παραμείνει η αγνή αγγελική φιγούρα, την οποία σκοπεύουν να απατούν πού και πού για να βρίσκουν το καλό σεξ.

Άρα, αργά ή γρήγορα, τους απαντώ, θα ανοίξει ξανά το love center τους στον εγκέφαλό τους όταν δουλέψει μια νέα χημεία,

θα παραχθούν οξυτοκίνη, ντοπαμίνη, σεροτονίνη, επινεφρίνη

και ουπς,

μετά τον γάμο είναι ερωτευμένοι με άλλη.

Κάποιοι το γουστάρουν όλο αυτό, έχουν ανάγκη να ζήσουν το δράμα τους και το «Παντρεμένοι κι οι δυο».

Είπαμε όμως ότι ο Ubersexual δεν είναι Bαρβατουάρ, αλλά πιο ψαγμένο είδος.

Και λογικά προσπαθεί να λύσει τα θεματάκια του.

Κι αυτή είναι η απάντησή μου στην τύπισσα με τον αστρολογικό χάρτη και τις υπόλοιπες.

Το αν μπορείτε να μείνετε μαζί με τον δικό σας Ubersexual, εξαρτάται περισσότερο από εκείνον.

Δεν θα σας συμβούλευα να υποδυθείτε κάτι άλλο από αυτό που είστε, γιατί έτσι θα καταλήξετε με κάποιον που δεν σας ταιριάζει.

Αλλά μη ξύνετε διαρκώς και τον αιώνιο αντρικό φόβο

(όλες οι Καριόλες το κάνουν)

απλά γιατί έχει πλάκα.

Επαναλαμβάνω: την Καριόλα μπορεί να την αγαπήσει μόνο ο Ubersexual που δεν είναι κομπλεξικός.

Case is closed.

ΕΙΡΗΝΗ ΧΕΙΡΔΑΡΗ

Για το μυαλό μιας γυναίκας

2010-09-28T17:05:00.002+03:00

Θυμάστε όλοι τον Mel Gibson στην προσπάθεια του να ανακαλύψει τι είναι αυτό που θέλουν οι γυναίκες. Μόνο, που η γυναικεία ψυχολογία δεν βρίσκεται ούτε στον καλλωπισμό τους, ούτε στα διαφορετικά (αστικός μύθος) ενδιαφέροντα τους. Ούτε φυσικά είναι οι γυναίκες νοικοκυρές σε απόγνωση.

Δεν σας κάνει εντύπωση που δεν έχει υπάρξει, τουλάχιστον προβεβλημένο, ούτε ένα κείμενο ή έργο τέχνης, που να υμνεί με ερωτικό τρόπο το μυαλό της γυναίκας. Έχουν γραφτεί διθύραμβοι για το γυναικείο στήθος (μεταξύ μας, πολύ τους έχω απολαύσει αυτούς), ερωτικά μυθιστορήματα για τα οπίσθια, συμφωνικά κομμάτια για το λαιμό σαν κύκνο, δοξαστικοί ύμνοι για τα μάτια και τα χείλη, soft, hard και αει πορνό, αλλά και Rebeau για το αιδοίο, κείμενα μόδας για τα περιποιημένα άκρα, χιλιομετρικά ηδονικά ταξίδια για τα πόδια, και χαριτωμενιές για τον αφαλό.

Για το μυαλό όμως; Για την πηγή της γυναικείας σκέψης, αλλά και τον πομπό της υπέρτατης ηδονής; Η διαφορά της γυναίκας βρίσκεται στον τρόπο που σκέφτεται, και στον τρόπο που πράττει. Το γυναικείο μυαλό είναι διαφορετικό, δεν είναι δύσκολο να το εξακριβώσεις βλέποντας πόσο διαφορετικά αντιδρά σε μία ομοειδή κατάσταση, άλλωστε, όπως έλεγε και ένας γνωστός μου, το μυαλό μίας γυναίκας είναι καθαρότερο, γιατί αλλάζει πιο συχνά, κοινώς ευλυγισία, προσαρμοστικότητα, ταχύτητα αντίδρασης.

Τώρα θα μου πείτε, που το πας το κείμενο, γράφεις «στο μυαλό μίας γυναίκας», βρε λες;

Υπάρχει κάτι πιο ενδιαφέρον; Ποιος δεν θα ήθελε μία μετανεωτερική περιδιάβαση στο μυαλό μία ευφυούς, και με οργιαστική σκέψη, γυναίκας; Αν κάποια στιγμή οι άντρες, θυμηθούμε τα τιμημένα χρόνια των ανακαλύψεων και των εξερευνητών, μπορεί να κερδίσουμε όλους τους χαμένους αιώνες της λάθος ανάλυσης και προσέγγισης.

Δεν είναι τυχαίο, ότι ο μεγαλύτερος καρδιοκατακτητής της Δυτικής ιστορίας, για να μην μπαίνουμε γενικευμένα στα χωράφια της Ανατολής, ο Casanova, φημολογείται ότι ήθελε να γεννηθεί γυναίκα, και η τόσο ανεπτυγμένη με γυναικείο τρόπο σκέψη του ήταν αυτή που του εξασφάλισε τις, ουκ έστιν ρεαλιστικός αριθμός, κατακτήσεις του.

Έχετε δοκιμάσει να διαβάσετε με ερωτικό τρόπο ένα κείμενο γραμμένο από γυναίκα; Έχετε ακούσει με ερωτική διάθεση ένα τραγούδι ή ένα podcast; Έχετε παρακολουθήσει μία ταινία, ακόμη και ένα video; Έχετε προσπαθήσει να δείτε τη γυναίκα πίσω από την άποψη; Έχετε φλερτάρει με το μυαλό της;

Σας πληροφορώ ότι είναι το ίδιο ηδονικό και ανατριχιαστικό, από τη θεά ενός ζουμερού ντεκολτέ. Η επαφή με το μυαλό και την προσωπικότητα μίας γυναίκας είναι ανώτερης μορφής εγκεφαλικός κεραυνοβόλος έρωτας. Και αυτός πιστέψτε με, είναι ο πιο έντονος, ο πιο ολοκληρωτικός, ο πιο απελευθερωμένος, ο πιο οργιαστικός. Passion parade my lady!!!

Επίσης, γιατί ο άντρας, το έχουμε ξαναπεί αυτό μέσα από το Mediasoup, πρέπει να είναι και μύστης της ερωτικής κατάκτησης, η οποία προϋποθέτει στάδια, δυσκολίες, μικρές νίκες και μεγάλες ήττες, πάνω από όλα υπομονή και μεθοδικότητα, τι ενδοξότερον πεδίον άσκησης της τέχνης της ερωτικής κατάκτησης από το γυναικείο μυαλό;

Και αν οι ειδικοί και μη, μετρούν τη διέγερση των γυναικών με την υγρασία του αιδοίου ή με τη διέγερση των θηλών, μάλλον δεν ξέρουν που να βάλλουν το διεγερόμετρο, για προσπαθήστε στο μυαλό κύριες και κύριοι.

Είναι το πιο πολύπλοκο, το πιο δύσκολο, αλλά και το πιο ερωτικό σημείο μίας γυναίκας.

Τα βυζιά, έστω και από ατύχημα (sic), μπορείς να τα αγγίξεις ακόμη και αν δεν τα κατακτήσεις, το μυαλό όμως δεν μπορείς ούτε καν να το νιώσεις σε όλο του το μεγαλείο, αν δεν το κατακτήσεις.

Τολμάς;

Αν απαντήσεις ναι, μπορεί να χάσεις και να καείς στην προσπάθεια, θα έχεις όμως την πιθανότητα σου να νιώσεις την απόλυτη απόλαυση.

Αν απαντήσεις όχι, βολέψου με τα κοριτσάκια της σειράς και με μέτριες ετεροαυνανιστικές ερωτικές στιγμές. Εγώ σε προειδοποίησα.

Άλλωστε, όπως υποστήριξε και η Cynthia Enloe, στο περίφημο βιβλίο της «Bananas, Beaches and Bases», (Pandora Press 1990), όταν κάποιος θέλει να ερμηνεύσει σωστά τις διεθνείς σχέσεις, θα πρέπει να τις παρατηρήσει με την οπτική των γυναικών.

Του Τριαντάφυλλου Καρατράντου

Χωρις Δευτερες Σκεψεις

2010-09-27T13:32:00.002+03:00

Τολμάς ή όχι?

Μίλα,φώναξε, εκφράσου...

Τι είναι αυτό που φοβάσαι?

τι είναι αυτό που νιώθεις?

τι είναι αυτό που τολμάς?

Πες το,ζωγράφισε το...χωρίς δεύτερη σκέψη...

Τι σε έλκει?

τι σε απωθεί?

τι σε κάνει να πορώνεσαι,να χάνεσαι στον κόσμο σου?

τι σε μαγεύει?

Πες το...χωρίς δεύτερη σκέψη...

Μαγεία...ατέλειωτη...!

Ο εσωτερικός μας κόσμος είναι μια ατέλειωτη μαγεία από συναισθήματα!

Ατέλειωτα...πολύπλοκα...αναπάντεχα...παράξενα...συναισθήματα.

Που γεμίζουν το είναι σου...σε πλημμυρίζουν...σε τρελαίνουν!

Τολμάς να νιώσεις?

Τι?

Όλα όσα φοβάσαι...και ακόμα περισσότερα!

Είσαι ερωτευμένη?

Δείξ'το χωρίς δεύτερες σκέψεις...

Τι είναι αυτό που πονάει στον έρωτα?

Τι σε φοβίζει?

Μήπως τον χάσεις?

Μήπως σε πληγώσει?

Μήπως σου πει ψέματα?

Τολμάς να νιώσεις περισσότερα από όσα νιώθει εκείνος?

Πες το...χωρίς δεύτερες σκέψεις...χωρίς εγωισμό,φοβίες,ανασφάλειες.

Τολμάς να εκφράσεις τι νιώθεις...χωρίς δεύτερες σκέψεις?

Δείξ' το...βγάλε από μέσα σου αυτό που νιώθεις...εξέφρασε το!

Πως?

Ζωγράφισε...τραγούδα...χαμογέλασε...ούρλιαξε...κλάψε.

Κλείσε τα μάτια σου...διείσδυσε βαθιά...μέσα στον κόσμο το δικό σου...ζωντάνεψε τα συναισθήματά σου...και δημιούργησε τις εικόνες που σε εκφράζουν...φτιάξε και ζήσε τη δική σου φαντασίωση...και μετά?

Παίξε την παράσταση σου,αυτή που έχεις σκηνοθετήσει εσύ...με τους δικούς σου ηθοποιούς,τους δικούς σου ρόλους!

Παίξ' την όσο πιο καλά μπορείς,δώσ' τα όλα...νιώσε τα όλα!Σαν να είναι ο μοναδικός σκοπός στη ζωή σου...

Παίξ' την χωρίς δεύτερες σκέψεις,χωρίς αναστολές,χωρίς εγωισμό!

Άλλωστε...θεατές δεν υπάρχουν. Οι φανταστικοί θεατές είναι ο κόσμος μέσα στον οποίο βρίσκεσαι. Αυτός σε κατακρίνει,σε αποδοκιμάζει. Εσύ όμως συνεχίζεις να παίζεις...χωρίς να σε νοιάζει. Και αυτό, θα συνεχίσεις να το κάνεις...!

Ίσως να υπάρχει ένας θεατής...εσύ...!ο θεατής του εαυτού σου...

Θα μπορούσε να είναι το alter ego σου...

Αγνωστου

Full Moon

2010-09-23T20:15:00.001+03:00

photo by Penthesila

Η ιστορια της ζωης μου

2010-09-23T18:58:00.003+03:00

«Πείτε μου κάτι Μάρθα και Νανέτα, με θεωρείτε άνθρωπο έντιμο, ναι ή όχι;»

«Ασφαλώς , ναι»

«Πολύ ωραία τότε. Θέλετε να μου το αποδείξετε; Θα πρέπει να ξαπλώσετε και οι δυο κοντά μου εντελώς απαλλαγμένες από κάθε είδους ρουχισμό που καλύπτει τα θεσπέσια κορμιά σας, και να βασιστείτε στον λόγο της τιμής μου, που σας δίνω τώρα, ότι δεν πρόκειται να σας αγγίξω ούτε με το μικρό μου δαχτυλάκι. Εξάλλου, είστε δύο και είμαι ένας - τι έχετε να φοβηθείτε; Δε θα είστε ελεύθερες να σηκωθείτε από απʼ το κρεβάτι αν κάνω κάτι που δεν σας αρέσει; Για να μην πολυλογώ, αν δεν υποσχεθείτε ότι θα μου αποδείξετε με αυτόν τον τρόπο την εμπιστοσύνη σας, έστω όταν βεβαιωθείτε ότι με πήρε ο ύπνος , δεν πέφτω να κοιμηθώ.

Συμφώνησαν και οι δύο στην προτασή μου. Στην συνέχεια σταμάτησα να μιλάω κι έκανα πως αποκοιμήθηκα, ενώ αυτές οι δύο σιγοψιθύριζαν μεταξύ τους. Μετά από λίγο η Μάρθα μου είπε να ξαπλώσω κι ότι θα έκαναν κι αυτές το ίδιο μόλις έβλεπαν ότι είχα κοιμηθεί. Μου έδωσε η Νανέτα την υπόσχεσή της, οπότε τους γύρισα την πλάτη, έβγαλα όλα μου τα ρούχα, έπεσα στο κρεβάτι και τις καληνύχτισα.

Προσποιήθηκα ότι με πήρε αμέσως ο ύπνος, αλλά μετά από ένα τέταρτο περίπου κοιμόμουνα στ' αλήθεια.

Ξύπνησα μόνο όταν ξάπλωσαν κι εκείνες, αλλά γύρισα αμέσως στο άλλο πλευρό και συνέχισα τον υποτιθέμενο ύπνο μου. Δεν έκανα την παραμικρή κίνηση παρά μόνο όταν είχα κάθε λόγο να πιστεύω ότι είχαν αποκοιμηθεί. Αν δεν κοιμόντουσαν πραγματικά, μπορούσαν τουλάχιστον να προσποιούνται. Μου είχαν γυρίσει τις υπέροχες, κατάλευκες πλάτες τους, οι οποίες φωσφόριζαν στο θεοσκότεινο δωμάτιο.

Άρχισα να χαϊδεύω απαλά εκείνη προς το μέρος της οποίας ήμουν στραμμένος, μην ξέροντας αν ήταν η Νανέτα ή η Μάρθα.

Τη βρήκα κουλουριασμένη και καλυμμένη από την νυχτικιά της, αλλά μην κάνοντας τίποτα που θα την ξάφνιαζε και προχωρώντας όσο πιο σιγά και απαλά γινότανε, δεν άργησα να την πείσω ότι το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να μην προσποιείται ότι κοιμόταν και να με αφήσει να συνεχίσω.

Λίγο-λίγο της ίσιωσα το σώμα, λίγο-λίγο ξεκουλουριάστηκε και λίγο-λίγο, με αργές διαδοχικές αλλά αξιοθαύμαστα φυσικές κινήσεις, ήρθε στην πιο κατάλληλη θέση για να μου δοθεί χωρίς να προδοθεί.

Εγώ ελεύθερος πλέον έπιασα δουλειά, αλλά για να ανταμειφθούν οι κόποι μου, ήταν απαραίτητο να λάβει κι εκείνη μέρος ανοιχτά και ειλικρινά πια, κάτι που στο τέλος την ανάγκασε να κάνει η φύση.

Βρήκα αυτή την πρώτη αδελφή υπεράνω κάθε υποψίας και, μαντεύοντας τον πόνο που θα πρέπει να είχε νιώσει, ομολογώ ότι απόρησα.

Υποχρεωμένος από τα ισχύοντα να σεβαστώ μια προκατάληψη, στην οποία χρωστούσα μιαν απόλαυση που πρώτη φορά γευόμουν στη ζωή μου, άφησα το θύμα μου και γύρισα από την άλλη για να κάνω το ίδιο και με την αδελφή της, η οποία σίγουρα περίμενε να δείξω και σʼ εκείνην την ευγνωμοσύνη μου.

Τη βρήκα εντελώς ακίνητη, σʼ αυτή τη στάση που συχνά παίρνει κάποιος όταν είναι ξαπλωμένος ανάσκελα σε βαθύ και γαλήνιο ύπνο.

Με πολύ μεγάλες προφυλάξεις, σα να φοβόμουν πραγματικά μην την ξυπνήσω, άρχισα να της προσφέρω όλα όσα μπορούσε να θέλει η ψυχή της, προσπαθώντας ταυτόχρονα να βεβαιωθώ ότι ήταν το ίδιο ανέγγιχτη όσο και η αδελφή της. Και συνέχισα με την ίδια τακτική μέχρι τη στιγμή που, κάνοντας μια πολύ φυσική κίνηση χωρίς την οποία δε θα μπορούσαν να αποφέρουν καρπούς οι προσπάθειές μου, με βοήθησε να φτάσω στο θρίαμβο. Τη στιγμή της κρίσης όμως δεν είχε πια τη δύναμη να συνεχίσει να προσποιείται. Πετώντας το προσωπείο, με έσφιξε στην αγκαλιά της και κόλλησε τα χείλη της πάνω στα δικά μου. Όταν τελειώσαμε, της είπα:

«Είμαι βέβαιος ότι εσύ είσαι η Νανέτα».

«Ναι, και θα θεωρήσω τυχερό τον εαυτό μου, το ίδιο όπως και η αδελφή μου, αν φανείτε πιστός και τίμιος».

«Μέχρι το τέλος της ζωής μου άγγελοι μου! Ότι κάναμε ήταν καθαρό προϊόν αγάπης».

ΤΖΙΑΚΟΜΟ ΚΑΖΑΝΟΒΑ

Από το βιβλίο των εκδόσεων Καστανιώτη : «Η Γυναίκα της Ηδονής και άλλα ερωτικά κείμενα του 18ου και 19ου αιώνα».

If tears could build a stairway

2010-09-16T20:21:00.005+03:00

stairway at night in San Francisco

Kerik Kouklis

If tears could build a stairway,

and memories a lane.

I would walk rigt up to heaven

and bring you back again.

No farewell words were spoken,

No time to say "Goodbye".

You were gone before I knew it,

and only God knows why.

My heart still aches with sadness,

and secret tears still flow.

What it meant to love you-

No one can ever know.

But now I know you want me

to mourn for you no more;

To remember all the happy times,

life still has much in store.

Since you'll never be forgotten,

I pledge to you today-

A hollowed place within my heart

is where you'll always stay.

unknown author

Thirsty days

2010-08-12T11:05:00.004+03:00

photo by Lauren Bentley

Oh how I crave

the thirstful days of summer

honeyed sidewalks

and sticky fingers

from holding your tongue too long

the smell of lush berries

tangling themselves between my mouth

and your nose

the way dandelion necklaces

draped their delicate blossoms

over our hearts

with such golden ease

I pine for the cool earth

to smile it's warmth

upon our youthful bodies once again

to fill months, maybe years

with starry nights,

passion fruit,

and the never ending of summer with you

by Melissa

Le Petit Prince

2010-08-10T09:18:00.003+03:00

Αλλά ήρθε η στιγμή που ο μικρός πρίγκηπας,

αφού πολύ περπάτησε στην άμμο,

στους βράχους και στα χιόνια,

ανακάλυψε επιτέλους ένα δρόμο.

Κι όλοι οι δρόμοι οδηγούν στους ανθρώπους.

«Καλημέρα», είπε.

Ήταν ένας ανθισμένος κήπος με τριαντάφυλλα.

«Καλημέρα», είπαν τα τριαντάφυλλα.

Ο μικρός πρίγκηπας τα κοίταξε.

Έμοιαζαν όλα στο λουλούδι του.

«Τι είσαστε;», τα ρώτησε έκπληκτος.

«Είμαστε τριαντάφυλλα», είπαν τα τριαντάφυλλα.

«Α!» έκανε ο μικρός πρίγκηπας...

Κι αισθάνθηκε πολύ δυστυχισμένος.

Το λουλούδι του του 'χε πει, πως ήταν το μοναδικό στο σύμπαν.

Και να που υπήρχαν πέντε χιλιάδες, όλα τους όμοια, μέσα σ' έναν μόνο κήπο.

«θα αισθανόταν πολύ προσβεβλημένο, αν το 'βλεπε αυτό»,

σκέφτηκε,

«θα 'βηχε πολύ καί θα 'κανε πως πεθαίνει, για ν' αποφύγει τη γελοιοποίηση. Και θα 'μουνα υποχρεωμένος να κάνω, πως το φροντίζω, γιατί αλλιώς για να με ταπεινώσει κι εμένα, θ' άφηνόταν στ' αλήθεια να πεθάνει...»

Μετά σκέφτηκε κι αυτό:

«Νόμιζα, πως έχω τον πλούτο ενός μοναδικού στον κόσμο λουλουδιού καί δεν έχω παρά ένα συνηθισμένο τριαντάφυλλο. Αυτό καί τα τρία μου ηφαίστεια, που μου φτάνουν ως το γόνατο και που το ένα τους ίσως να 'χει σβύσει για πάντα, δεν με κάνουν δα και κανένα μεγάλο πρίγκηπα...»

Καί ξάπλωσε στα χορτάρια κι έκλαψε.

Τότε είναι που παρουσιάστηκε η αλεπού.

«Καλημέρα»,

είπε η αλεπού.

«Καλημέρα»,

απάντησε ευγενικά ό μικρός πρίγκηπας,

που στράφηκε μα δεν είδε τίποτα.

«Εδώ είμαι»,

είπε η φωνή,

«κάτω απ' τη μηλιά...»

«Ποια είσαι;»,

είπε ο μικρός πρίγκηπας.

«Είσαι πολύ όμορφη...»

«Είμαι μια αλεπού»,

είπε η αλεπού.

«Έλα να παίξεις μαζί μου»,

της πρότεινε ο μικρός πρίγκηπας.

«Είμαι τόσο λυπημένος...».

«Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου»,

είπε η αλεπού.

«Δεν είμαι εξημερωμένη».

«Α! συγνώμην» έκανε ο μικρός πρίγκηπας.

Αλλά μετά από σκέψη πρόσθεσε:

«Τι σημαίνει «εξημερώνω»;»

(...)

«Είναι κάτι πολύ ξεχασμένο»,

είπε η αλεπού.

«Σημαίνει «δημιουργώ δεσμούς"».

«Δημιουργώ δεσμούς;»

«Βέβαια», είπε η αλεπού.

«Για μένα, ακόμα δεν είσαι παρά ένα αγοράκι εντελώς όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα αγοράκια. Και δεν σ' έχω ανάγκη. Και δεν μ' έχεις ανάγκη ούτε κι εσύ. Για σένα, δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες αλεπούδες. Όμως, αν μ' εξημερώσεις, θα 'χουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. θα 'σαι για μένα μοναδικός στον κόσμο, θα 'μαι για σένα μοναδική στον κόσμο...»

«Αρχίζω να καταλαβαίνω»,

είπε ο μικρός πρίγκηπας.

«Υπάρχει ένα λουλούδι... νομίζω ότι με έχει εξημερώσει...»

«Μπορεί», είπε η αλεπού. (...)

Αλλά η αλεπού ξαναγύρισε στην ιδέα της:

«Ή ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγώ κότες, οι άνθρωποι με κυνηγούν. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους, κι όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν μεταξύ τους. Έτσι πλήττω λιγάκι. Αλλά αν μ' εξημερώσεις, η ζωή μου θα 'ναι σα φωτισμένη απ' τον ήλιο. θ' αναγνωρίζω έναν ήχο βημάτων πού θα 'ναι διαφορετικός απ' όλους τους άλλους.

Τ' άλλα βήματα με κάνουν να ξαναγυρνώ κάτω απ' τη γη. Τα δικά σου θα με καλούν σα μουσική να βγω απ' την υπόγεια φωλιά μου. Και μετά, κοίτα! Βλέπεις εκεί κάτω τους κάμπους με το στάρι; Εγώ δεν τρώω ψωμί. Το στάρι εμένα μού είναι άχρηστο. Οι κάμποι του σταριού δεν μου θυμίζουν τίποτα. Κι αυτό είναι θλιβερό. Αλλά έχεις μαλλιά χρυσαφιά. Έτσι θα 'ναι θαυμάσια, αν μ' εξημερώσεις! Το στάρι, που είναι χρυσαφί, θα με κάνει να σε θυμάμαι. Και θα μ' αρέσει ν' ακούω τον άνεμο στα στάρια...»

Η αλεπού σώπασε καί κοίταξε για πολύ το μικρό πρίγκηπα:

«Σε παρακαλώ ...εξημέρωσέ με!», είπε. (...)

Έτσι ο μικρός πρίγκηπας εξημέρωσε την αλεπού.

Κι όταν πλησίασε η ώρα της αναχώρησης:

«Α!» είπε η αλεπού... «θα κλάψω».

«Εσύ φταις»,

είπε ο μικρός πρίγκηπας,

«εγώ δεν ήθελα καθόλου το κακό σου, αλλά θέλησες να σ' εξημερώσω».

«Ναι σίγουρα»,

είπε η αλεπού.

«Αλλά θα κλάψεις!»,

είπε ο μικρός πρίγκηπας.

«Ναι σίγουρα»,

είπε η αλεπού.

«Τότε δεν κερδίζεις τίποτα!»

«Κερδίζω»,

είπε η αλεπού,

«εξ αιτίας του χρώματος που έχει το στάρι.»

Μετά πρόσθεσε.

«Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα, θα καταλάβεις ότι το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο, θα ξανάρθεις να μ' αποχαιρετήσεις, κι εγώ θα σου χαρίσω ένα μυστικό.»

Ο μικρός πρίγκηπας πήγε να δει τα λουλούδια (...) καί ξανάρθε στην αλεπού:

«Αντίο» είπε.

«Αντίο», είπε η αλεπού.

«Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια.»

«Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια»,

επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται.

«Ο χρόνος που έχασες για το τριαντάφυλλό σου αυτός είναι που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό.»

«Ο χρόνος πού έχασα για το τριαντάφυλλό μου...»,

έκανε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται.

«Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια», είπε η αλεπού.

«Αλλά εσύ δεν πρέπει να το ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος γι' αυτό που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου...»

«Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου»,

επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται.

Antoine de Saint-Exupery - Le petit prince

The Coupling Of Passion And Erotic Lusts

2010-08-05T10:23:00.002+03:00

photo by penthesila

A touch of skin soft and slippery,
With the hint of hint of sweat.

We fought our resistance beneath the cool sheets,

As the wind flowed from the window above us.

Eyes met briefly and begged for the chance,

To abandon all of our uncertainties.

You began your work on my lips,

Probing gently as if drawing sex,

From a deep well of longing and need.

Then heated tongues met in the midst,

Of hot and quickening breath.

And greedily we drank the wine of our lusts.

Then intoxicated with those spirits,

Our clothes found resting place on the floor.

Piece by piece,

Until there were no hiding places,

For the two glistening and wanting bodies.

Hunger revealed in this hot moment.

Then skin meshed with skin,

As the floor became the stage.

You moved atop of me easily,

And lowered yourself gently.

Kissing me as I was filled with you.

As a gasp broke the kiss,

Your hands stroked the stray strands,

Away from my forehead, then became entangled.

Our slow rhythm gave way,

To urgent and demanding thrusts of passion,

As I arched my body for your comfort,

And you threw me into ecstasy,

With the strength of your blows.

You left me screaming and soaked,

In oblivion again and again,

As you growled my name from the back of your throat,

And our bodies both demanded more,

Each giving to the other,

High on the fluids of foreign substance.

I grasped, then released you,

Grasped then released you,

In effort to relieve you of your control.

The taste of your skin between my lips,

Was like no other.

To hear your cry of mercy,

When my teeth met your warm skin,

Was more breathtaking than you knew.

Yet I still released the control to you.

As you wound your hands in my hair,

And pulled until the flesh on my neck was taut,

You moved with one final and breaking blow,

Forcing our way to the peaks of bliss,

Leaving our screams to echo on like battle cries.

I welcomed the weight of you to crush me,

As you collapsed on top of me,

Still hot and burning,

And I glowing like an ember,

Casting a welcome light,

Should you seek my gifts again.

by Temptress

Ready For Love

2010-07-23T18:24:00.002+03:00

Take my hand and lead the way;

tell me all you want to say.

Whisper softly in my ear,

all those things I want to hear.

Kiss my lips and touch my skin;

bring out passions deep within.

Pull me close and hold me near;

take away my pain and fear.

In the darkness of the night,

be my beacon, shine your light.

In the brightness of the sun,

show me that you are the one.

Give me wings so I can fly;

for I can soar when you're nearby.

Enter my heart, break down the wall,

it's time for me to watch it fall.

I've been a prisoner, can't you see?

Break my chains and set me free.

Strip me of my armor tight;

you'll find I won't put up a fight.

Release my soul held deep within . . .

I'm ready now, let love begin.

by Ruth Kephart

Η νύχτα στο νησί

2010-06-16T11:33:00.002+03:00

‘Ολη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου

κοντά στη θάλασσα, στο νησί.

‘Ησουν άγρια και γλυκιά ανάμεσα στην ηδονή και στον ύπνο

ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό.

‘Ισως πολύ αργά

ενώθηκαν τα όνειρά μας,

στα ψηλά ή στα βαθιά,

στα ψηλά σαν κλαδιά που κουνάει ο ίδιος άνεμος,

στα χαμηλά σαν κόκκινες ρίζες που αγγίζονται.

‘Ισως το όνειρό σου

χωρίστηκε από το δικό μου

και στη σκοτεινή θάλασσα

με έψαχνε

όπως πρώτα

όταν δεν υπήρχες ακόμα,

όταν χωρίς να σε διακρίνω

έπλεα στο πλάι σου,

και τα μάτια σου έψαχναν

αυτό που τώρα

- ψωμί, κρασί, έρωτα και θυμό -

σου δίνω με γεμάτα χέρια,

γιατί εσύ είσαι το κύπελλο

που περίμενε τα δώρα της ζωής μου.

Κοιμήθηκα μαζί σου

όλη τη νύχτα, ενώ

η σκοτεινή γη γυρίζει

με ζωντανούς και νεκρούς,

και σαν ξύπνησα ξάφνου

καταμεσής στη σκιά

το μπράτσο μου τύλιγε τη μέση σου.

Ούτε η νύχτα, ούτε ο ύπνος

μπόρεσαν να μας χωρίσουν.

Κοιμήθηκα μαζί σου

και ξύπνησα με το στόμα σου

βγαλμένο από τον ύπνο

να μου δίνει τη γεύση από τη γη,

από τη θάλασσα, από τα φύκια,

από το βάθος της ζωής σου,

και δέχτηκα το φιλί σου

μουσκεμένο από την αυγή

σαν να έφθανε

από τη θάλασσα που μας περιβάλλει.

Pablo Neruda

Το Φαντασμα της Αξοδευτης Αγαπης

2010-03-24T10:40:00.002+02:00

Αν στέρηση είναι να μην έχεις αυτό που επιθυμείς,

ανικανοποίητο είναι να έχεις μεν αυτό που επιθυμείς,

αλλά να μη σου προσφέρει τη γεύση που περίμενες να σου προσφέρει.

Η απόκτησή του να αποδεικνύεται απογοητευτική.

O άνθρωπος σήμερα μαραίνεται μέσα στην εποχή του ανικανοποίητου.

Κι αν,

όταν στερείσαι,

μπορείς να ονειρεύεσαι και να προσδοκάς,

μέσα στην ανικανοποίητη καθημερινότητα και τις απανωτές απογοητεύσεις

-όχι απ' αυτά που δεν έχεις αλλά απ' αυτά που έχεις-,

δεν ξέρεις πια τι ακριβώς να επιθυμήσεις.

Από παντού ακούς χείλη πικρά να συμπεραίνουν πως δεν υπάρχει συναίσθημα,

δεν υπάρχει φιλία,

δεν υπάρχει εμπιστοσύνη,

αξίες,

φιλότιμο.

Οι άνθρωποι παραπονιούνται πως δεν τους αγαπούν.

Είναι εξάρτηση να περιμένεις από τους άλλους να σου χαρίσουν την αγάπη.

Η αγάπη όντως είναι η μεγάλη πλήρωση της ύπαρξης,

αλλά μόνο όταν πρόκειται για αγάπη που δίνεις.

Όσο κι αν αγαπιέσαι,

το ανικανοποίητο θα επιμένει ζοφώδες στην καρδιά,

αν αυτή η καρδιά δεν μπορεί να αγαπήσει.

Γεμίζουμε μονάχα απ' την αγάπη που εμείς δίνουμε,

από την πίστη που ασκούμε,

από όσα δικά μας χαρίζουμε.

Ακόμη κι η ψυχή διά της απωλείας της κερδίζεται.

Είναι μοίρα ή ελεύθερη επιλογή η ικανότητά μας στο συναίσθημα;

Πρέπει να είναι ελεύθερη επιλογή,

γι' αυτό και η καρδιά είναι διαρκώς θυμωμένη με τον μίζερο εαυτό μας που τη στενεύει.

Κι αν είναι δύσκολο να βρίσκουμε αγάπες,

είναι πολύ πιο δύσκολο να αγαπάμε

· προϋποθέτει μεταστροφή της εγωιστικά εκπαιδευμένης προσωπικότητάς μας κάτι τέτοιο.

Όσο την αρνούμαστε τη μεταμόρφωση,

η επιδημία της ανίας και της κατάθλιψης εξαπλώνεται,

σαν φάντασμα στοιχειώνει τη ζωή μας.

Λέγεται πως:

"Μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη…"

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΞΟΔΕΥΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

ΜΑΡΩ ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ

Τηλεφωνήματα και ενοχές

2010-03-16T11:37:00.006+02:00

.. Ήρθες λοιπόν πάλι βραδάκι, κάθησες απέναντί μου, με κοίταξες και είπες,

" Σπέρνεις πράγματα μέσα στους άλλους".

Αν δεν ήσουν τόσο καλοσυνάτος, θα'λεγα πως μου ζητούσες το λόγο.

Καθόσουν εκεί απλός-απλός. Απλός σαν κουρασμένο εφηβικό χέρι, σαν εφηβική αγορίστικη έξαψη, σαν κομμάτι ψωμάκι ξεχασμένο από παιδί.

Δεν φοβόσουν να κοιτάς στα μάτια.

Αυτή τη φορά όμως ήσουν αδέξιος.

Με μια αδεξιότητα συγκινητική που με την ώρα αύξανε, που μου προξενούσε λίγο λίγο κι εμένα αμηχανία.

Ήρθε γρήγορα κάποια στιγμή που ένιωσα πως πνίγομαι από αόρατο, άηχο, αλλά απίστευτα απτό παλιρροικό κύμα που από το μέρος σου, από μέσα σου, ανάβρυζε, σηκωνόταν κι ερχόταν καταπάνω μου θερμό, απειλητικό κι αναπότρεπτο.

Εφιαλτικό σχεδόν.

Τροπικό κύμα, πράσινο, που πλησίαζε με απειλητική ανάγκη - τίνος από τους δυό μας μεγαλύτερη;- να μ'ανασηκώσει και να με τραβήξει προς τη μεριά σου σαν μακρόστενη σανίδα, σαν βαρκούλα ή καρυδότσουφλο.

Αιφνίδια, επιθύμησα να σηκωθείς και να φύγεις.

Ευχόμουν να φύγεις αμέσως.

Όχι σαν κακό να φύγεις, αλλά σαν καλό ανυπόφορο.

Θα πνιγόμουν αλλιώς.

Από την απαίτησή σου την αόρατη και υπερβολικά αισθητή.

Η απαίτησή σου γρήγορα ακούστηκε στο δωμάτιο σαν πρόκληση:

"Να πάμε μια βόλτα. Στη θάλασσα".

Τόσο αδέξια ακούστηκε η ευγενική πρόσκλησή σου,

που αποκαλύφθηκε η σχεδόν βίαιη απαίτηση.

Δεν φοβόμουν εμένα,

όπως συνήθως γράφουν τα αισθηματικά ρομάντσα,

εσένα φοβόμουν.

Δεν επιτρέπεται να είναι κανείς τόσο απροστάτευτος.

Τόσο απροσποίητος.

Δεν επιτρέπεται να κυκλοφορεί ελεύθερα ανάμεσά μας τόσο διάφανος.

Πληγώνει.

Σε κάθε σου απόπειρα για προσποίηση, η γλυκιά σου αδεξιότητα της έσχιζε αυτόματα τη χάρτινη μάσκα.

Ο ίσκιος σου έπεφτε πάνω μου δυνατός.

Είναι μεγάλη δύναμη να φανερώνεις έτσι την αδυναμία σου...

...Όταν επιτέλους σηκώθηκες να φύγεις, ανακατώθηκε η ανακούφισή μου με τη θλίψη. Στεκόσουν μπροστά μου να με καληνυχτήσεις, να υποσχεθούμε, να φιληθούμε στο μάγουλο, να βεβαιώσουμε.

Στεκόσουν παιδικά άπειρος,

πολύ ψηλός και μπερδεμένος με το τι να κάνεις τα χέρια σου,

γυάλινα εύθραυστος,

παραδομένα αδέξιος,

πολύ κοντά μου,

και επανέλαβες εκείνη την έρμη την πρόσκληση για βόλτα βασανιστικά αμήχανα. Βασανιστικά για σένα, βασανιστικά για μένα.

Είμασταν πια κατάκοποι.

Και το μάγουλό σου, όπως έσκυβε έμοιαζε με φεγγαρένια φλούδα της νύχτας να γέρνει και να μου προσφέρεται.

Να δώσει, αλλά πιο πολύ να πάρει τρυφερότητα, κι αυτό σε έκανε ακόμα πιο σπαραχτικό. Νωπή φλούδα, μυστική, βελουδένια.

Ήσουν ολάκερος σε κάθε απόσπασμά σου.

Τα μάτια σου, τα μάτια σου τα ασκημένα στη μοναξιά,

τα στραμμένα προς το άβατο έρεβός της, τα στραμμένα προς εμένα, τα πήρες επιτέλους από πάνω μου, τα πήρες κι έφυγες.

Ακούμπησα στην πόρτα που σου έκλεισα λαχανιασμένη από την κούραση να προσποιούμαι την ξέγνοιαστη, τη γελαστή.

Το στόμα μου έπαψε απότομα να χαμογελά.

Ο πόθος,

λοιπόν,

και το χειρότερο:

η ανάγκη

Κι από την άλλη μέρα είδα την πόρτα της ζωής ν'ανοίγει και να με τραβάει πάλι μέσα...

...Φεύγοντας τα πήρες όλα μαζί σου και μ'άφησες πίσω μ'αυτή που δεν ήμουνα σαν αποφόρι. Θα'πρεπε να ξαναμάθω τη ζωή.

Να ξαναμάθω το θάνατο.

.Τη μουσική.

Τίποτα δεν είχε σχέση καμιά με το χθες.

Ούτε εγώ σχέση καμιά με μένα.

Όλα μετονομάσθηκαν.

Έχασα ό,τι ξέρω.

Θα μ'αναγνωρίζουν όσοι με γνώριζαν;

Πώς θα συνομιλώ με τους άλλους;

Δεν είχα πια όνομα, είχα όμως το όνομά σου.

Μέσα στη ζωή.

Μετά από αιώνες στην έρημο και στη βαβέλ, στην άγονη έρημο και στους τυφλούς τοίχους.

Η υγεία πονάει πολύ, άμα έχεις κάνει αιώνες άρρωστος.

Σ'ευχαριστώ που με πέρασες από την Ωραία Πύλη της ανατροπής μου.

Χάρη σ'εσένα κέρδισα τη μεγαλοψυχία που νιώθουμε όταν αδιαφορούμε.

Με όλους μεγαλόψυχη, επιεικής σαν απόμακρη, ελεύθερη από απαιτήσεις μια και όλες έγιναν η ανάγκη η δική σου.

Η μόνη και η κύρια και δεν χρειάζομαι άλλο τα άλλοθι...

...Πήρες τα μισητά ουρλιαχτά μου, τα βουβά, και τα έκανες μουσική, όλη να αντηχώ στις ηλεκτρικές νύχτες, δίκαιη, αρμονική, πειστική.

Να μη ντρέπομαι.

Να μπορώ να μ'αγαπάω.

"Γίνονται αυτά με δυο μόνο συναντήσεις;

Γίνεται σ'ένα απόγευμα μια αναγέννηση;"

ρωτούσα κατάπληκτη κάποιον φίλο που γνωρίζει απ'τον μυστικισμό της αγάπης.

"Και σε μια ώρα, και σε ένα λεπτό γίνεται η Συνάντηση".

"Και μπορεί να διαρκέσει για πολύ;"

"Και για πάντα".

Η μόνη λύση είναι ο έρωτας, έγραφε εκείνος ο ποιητής που μελετούσε άγρυπνος των ονείρων την παράλογη ελευθερία.

Ο έρωτας που δεν νικιέται από τίποτα.

Αδύνατον να τον διώξεις άμα σε κυριεύσει, αδύνατον να τον κυριεύσεις άμα σε αγνοεί.

Δεν κυνηγιέται, δεν κερδίζεται, δεν ξεφεύγεις με τίποτα άμα σε διαλέξει.

Σ'αφήνει, μα δεν τον αφήνεις.

Στο μαρτύριο του ανεξέλεγκτου, στην ανασφάλεια την εξευτελιστική, στην αγωνία των σπλάχνων και της αναπνοής,

το μόνο κέρδος:

η Γλύκα.

Η λιγωμένη γλύκα που και με το θάνατο αγοράζουνε όσοι θυμούνται πως την γεύτηκαν. Γι'αυτή σου λέω και μου λες.

Το μόνο κέρδος:

η Προσδοκία.

Η ζωοδότρα προσδοκία πως τώρα όμως θα συμβεί η Ένωση.

Πως τώρα όμως δεν θα είμαι άλλο μόνη.

Πώς σε μια βραδιά ένας άγνωστος ξένος γίνεται ό,τι πιο δικό σου έχεις;...

Μάρω Βαμβουνάκη - Τηλεφωνήματα και ενοχές

Τα Μαυρα Φεγγαρια του Ερωτα

2010-03-10T11:43:00.005+02:00

"Δε θα ξανατσακωθουμε ποτε?

μα εγω τους θελω τους καυγαδες,αγαπητε μου,τους συνηθισα

και δε μπορω πια να κανω χωρις αυτους.

Δε θα μου ξανακανεις κακο?

Μα τι κακο θα μπορουσες να μου κανεις,

τωρα που εισαι ανικανος και ανισχυρος σαν μωρο?

Δε προκειται να με κανεις να σε λυπηθω με τις φτηνες σου κολακειες,

θυμαμαι πολυ καλα τις βρισιες που με ταιζες πριν απο ενα χρονο και τα θλιβερα σου γλειψιματα δε πιανουν σε μενα.

Δε θελω να ξεχασω ουτε εκατοστο απ το κακο που μου εκανες,

θελω να σκεφτομαι καθε λεξη που με πληγωσε,

θελω να ζησω φορτωμενη μ αυτη τη σιχαμερη βρωμια,

για να 'χω λογους να σε μισω καθε στιγμη.

Ειμαι αμορφωτη μα μη νομιζεις πως θα με ριξεις με τα σαλιαρικα καλοπιασματα σου.

Μια μερα καθε ανθρωπος βρισκει το δασκαλο του

που τον βαζει να πληρωσει

για το κακο που εκανε

Γιατι το κακο φερνει κακο στο φταιχτη.

Ησουν κιολας σκλαβος μου χωρις να το ξερεις ,

μου ανηκες οπως ο νικητης στα λαφυρα του."

Πασκαλ Μπρυκνερ

Adagio

2010-02-13T17:58:00.005+02:00

Non so dove trovarti

Non so come cercarti

Ma sento una voce che

Nel vento parla di te

Quest’ anima senza cuore

Aspetta te

Adagio

Le notti senza stelle

I sogni senza pelle

Immagini del tuo viso

Che passano all’ improvviso

Mi fanno sperare ancora

Che ti trovero

Adagio

Chiudo gli occhi e vedo te

Trovo il cammino che

Mi porta via

Dall’ agonia

Sento battere in me

Questa musica che

Ho inventato per te

Se sai come trovarmi

Se sai dove certami

Abbracciami con la mente

Il sole mi sembra spento

Accendi il tuo nome in cielo

Dommi che ci sei

Quello che vorrei

Vivere in te

Il sole come sembra spento

Abbracciami con la mente

Smarrita senza di te

Dimmi chi sei e ci credero

Musica sei

Adagio

Antonio's Diaz Photos

2010-02-07T10:42:00.010+02:00

What Lives In Me

2010-02-06T14:59:00.001+02:00

Misled troves on Sunday morning fly away,
I sing as I was the wind,
And burn like the fire.
Trembled cold ice lives in my heart,
Racing are my words.
They twine together as one,
But live together as two.
Roses that are gray,
And a ocean no longer blue,
The daze continues.
A bridge not to be crossed,
And a church not to be kneeled in.
Once at peace,
Resting for eternal bounds
Will then I live.

by Kimberly

Something

2010-01-29T13:26:00.003+02:00

And so it came to be
this isolation that I am
I can only look to me
to find the way it all began -
this confusion, constant
hunger for something more than this
I strive to find this being
that I envision, yet seem to miss.
Could it be that I am empty-
or maybe a little lost?
Could it be that I am lonely,
or seek happiness at any cost?
This never-ending Something
that I am living deep inside,
depicts the illusion of myself
and all I have to hide.

by Raquel

Nearly Unnoticed

2010-01-21T11:13:00.002+02:00

She is lonely
Even though you can't tell
She is reaching out
For what, she doesn't know
She will continue to sit in silence
And hope that someone may stumble across
Her and all of her emptiness
But they only hope that they do it in time
Otherwise she will have drifted too far
And she may let go
Of whatever grasp of the world she has
As she slowly fades out of the lives of everyone
Nearly unnoticed.

by
Reese

Life Is A Prison

2010-01-21T10:39:00.002+02:00

Life is a prison,
Oh God let me out.
No one to listen,
To hear when you shout.

Climb the walls of insanity,
Ride the waves of despair.
If you fall it don't matter,
There's no one to care.

Used to wish for a window,
To see birds, trees and sky,
But you're better without one -
Stops you aiming too high.

Watching freedom is painful,
For those locked away.
Seeing joy, love and happiness,
Another price that you pay.

Strong is good, weak is bad.
Be it false, be it true.
Your mind makes the choice,
And enforces it too.

Cell walls built by society,
With rules to adhere.
If you breach the acceptable,
You had better beware.

Hide the pain, carry on,
Routine is the key.
Don't let on that you're not,
What you're pretending to be.

Lock it all up inside you,
How badly that bodes.
Look out for that one day,
When it all just explodes.

Leaving naught but a shell,
Base functionality too.
But killing all else,
That was uniquely you.

So how do you grow,
With a timebomb inside?
Or how to defuse it,
Without destroying its ride?

You can't.

by Puff

Pencil Art

2010-01-20T14:20:00.002+02:00

Αλληγορικο..

2010-01-01T10:45:00.001+02:00

Kareya λέγεται ο θεός που δημιούργησε τον κόσμο. Πρώτα έφτιαξε τα ψάρια στον ωκεανό, μετά έφτιαξε τα ζώα στην στεριά και τέλος δημιούργησε τον άνθρωπο. Στην αρχή είχε δώσει σε όλα τα ζώα την ίδια δύναμη. Μια μέρα πήγε συνάντησε τον άνθρωπο και του είπε: «Φτιάξε τόσα τόξα και βέλη όσα είναι τα ζώα. Θα συγκεντρώσω όλα τα ζώα και θα τους μοιράσεις αυτά τα τόξα. Θα δώσεις το μακρύτερο στο ζώο που θα έχει την μεγαλύτερη δύναμη και το κοντότερο σε αυτό που θα έχει την μικρότερη».
Ο άνθρωπος υπάκουσε στην εντολή του Δημιουργού του και ξεκίνησε να κατασκευάζει τόξα και βέλη διαφόρων μεγεθών. Σε εννιά μέρες είχε κατασκευάσει τόσα, όσα ήταν και τα ζώα που είχε δημιουργήσει ο Kareya. Τότε ο Δημιουργός συγκέντρωσε όλα τα ζώα και τους είπε ότι την επόμενη μέρα ο άνθρωπος θα τους μοιράσει τα τόξα. Επίσης τους διευκρίνισε ποια σημασία έχει το μήκος του τόξου που θα λάβει το καθένα ζώο.
Όλοι βέβαια καταλαβαίνουμε, ότι το κάθε ζώο ήθελε για τον εαυτό του το πιο μακρύ τόξο, ώστε να είναι αυτό το δυνατότερο. Το κογιότ θέλοντας να ξεγελάσει τους υπόλοιπους, σκέφτηκε να μείνει ξύπνιο όλη την νύχτα. Θεώρησε ότι αν ήταν το πρώτο ζώο που θα συναντούσε τον άνθρωπο το πρωί, θα μπορούσε να πάρει το μακρύτερο τόξο. Έτσι όταν όλα τα ζώα πήγαν για ύπνο, το κογιότ ξάπλωσε στο έδαφος και υποκρινόταν ότι κοιμάται. Έφτασαν, όμως, μεσάνυχτα και άρχισε να νυστάζει. Σηκώθηκε, από εκεί που είχε ξαπλώσει, και άρχισε να τρίβει τα μάτια του προσπαθώντας να τα κρατήσει ανοικτά. Καθώς η ώρα περνούσε νύσταζε όλο και περισσότερο. Προσπαθώντας να μείνει ξύπνιο, άρχισε να χοροπηδά. Ο θόρυβος όμως που έκανε ξύπνησε κάποια ζώα και έτσι αναγκάστηκε να σταματήσει.
Μόλις το πρωινό αστέρι φάνηκε στον ορίζοντα, το κογιότ δεν άντεχε να μείνει άλλο ξύπνιο. Ως ύστατη προσπάθεια πήρε δύο ξυλάκια και στερεώνοντας τα στα μάτια του προσπάθησε να κρατήσει τα βλέφαρα του ανοικτά. Όμως, η νύστα του ήταν τόσο μεγάλη που ακόμα και έτσι, αποκοιμήθηκε. Όταν όλα τα ζώα ξύπνησαν, το κογιότ κοιμόταν βαριά.
Τα ζώα συναντήθηκαν με τον άνθρωπο, που άρχισε να τους μοιράζει τα τόξα τους. Το κούγκαρ πήρε το μακρύτερο τόξο και από τότε είναι το πιο δυνατό ζώο στον κόσμο. Η αρκούδα πήρε το αμέσως επόμενο. Έτσι μοιράστηκαν τα τόξα έως τον βάτραχο. Όμως είχε περισσέψει το πιο μικρό τόξο. Όλοι αναρωτήθηκαν ποιο ζώο δεν είχε πάρει τόξο. Τότε ανακάλυψαν το κογιότ που ακόμα κοιμόταν. Τα ζώα άρχισαν να γελάνε με το πάθημα του, το ξύπνησαν και το οδήγησαν στον άνθρωπο, ο οποίος του έδωσε το τόξο που είχε περισσέψει, το μικρότερο.
Τα γέλια των υπόλοιπων ζώων, που δεν έλεγαν να σταματήσουν, έκαναν τον άνθρωπο να συμπονέσει το κογιότ που θα ήταν πλέον το πιο αδύναμο από όλα τα ζώα. Προσευχήθηκε τότε στον Kareya για το κογιότ, και ο Δημιουργός έδωσε σε αυτό τόση πονηριά όση δεν είχε κανένα άλλο ζώο στην δημιουργία. Από τότε το κογιότ είναι το πιο πονηρό από όλα τα ζώα.

Πολη Χιονι...

2009-12-30T09:44:00.001+02:00

Niobe

2009-12-20T18:22:00.000+02:00

09.12

2009-12-09T12:03:00.003+02:00

I'm so tired of being here, suppressed by all my childish fears

And if you have to leave, I wish that you would just leave
Your presence still lingers here and it won't leave me alone

These wounds won't seem to heal, this pain is just too real
There's just too much that time cannot erase

When you cried, I'd wipe away all of your tears
When you'd scream, I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have all of me

You used to captivate me by your resonating light
Now, I'm bound by the life you left behind
Your face it haunts my once pleasant dreams
Your voice it chased away all the sanity in me

These wounds won't seem to heal, this pain is just too real
There's just too much that time cannot erase

When you cried, I'd wipe away all of your tears
When you'd scream, I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have all of me

I've tried so hard to tell myself that you're gone
But though you're still with me, I've been alone all along

When you cried, I'd wipe away all of your tears
When you'd scream, I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have all of me, me, me

2009-12-08T14:07:00.001+02:00

2009-12-07T14:47:00.001+02:00

La Costruzione Di Un Amore

2009-12-02T10:43:00.004+02:00

La costruzione di un amore
spezza le vene delle mani
mescola il sangue col sudore
se te ne rimane

La costruzione di un amore
non ripaga del dolore
è come un'altare di sabbia
in riva al mare

La costruzione del mio amore
mi piace guardarla salire
come un grattacielo di cento piani
o come un girasole

Ed io ci metto l'esperienza
come su un albero di Natale
come un regalo ad una sposa
un qualcosa che sta lí
e che non fa male

E ad ogni piano c'è un sorriso
per ogni inverno da passare
ad ogni piano un Paradiso
da consumare

Dietro una porta un po' d'amore
per quando non ci sarà tempo di fare l'amore
per quando vorrai buttare via
la mia sola fotografia

E intanto guardo questo amore
che si fa piú vicino al cielo
come se dopo tanto amore
bastasse ancora il cielo

E sono qui
e mi meraviglia
tanto da mordermi le braccia,
ma no, son proprio io
lo specchio ha la mia faccia

Sono io che guardo questo amore
che si fa più vicino al cielo
come se dopo l'orizzonte
ci fosse ancora cielo

E tutto ció mi meraviglia
tanto che se finisse adesso
lo so io chiederei
che mi crollasse addosso

E la fortuna di un amore
come lo so che può cambiare
dopo si dice l'ho fatto per fare
ma era per non morire

Si dice che bello tornare alla vita
che mi era sembrata finita
che bello tornare a vedere
e quel che è peggio è che è tutto vero
perché

La costruzione di un amore
spezza le vene delle mani
mescola il sangue col sudore
se te ne rimane

La costruzione di un amore
non ripaga del dolore
è come un'altare di sabbia
in riva al mare

E intanto guardo questo amore
che si fa piú vicino al cielo
come se dopo tanto amore
bastasse ancora il cielo

E sono qui
e mi meraviglia
tanto da mordermi le braccia,
ma no, son proprio io
lo specchio ha la mia faccia

Sono io che guardo questo amore
che si fa grande come il cielo
come se dopo l'orizzonte
ci fosse ancora cielo

E tutto ció mi meraviglia
tanto che se finisse adesso
lo so io chiederei
che mi crollasse addosso

Sì.

Fragile

2009-11-30T11:45:00.002+02:00

Fragile, era scritto sulla scatola di carta che
raccoglieva un sogno fatto insieme a te
una realtà che qui non è.

Facile, non è mica stato facile accettarlo sai
ne ho sofferto sia pur senza odiarti mai
e allora che fai ancora da me cosa vuoi...

Non è qui la tua vita
mi dispiace però devo dire di no
non è vuota senza te
c'è già chi l'ha riempita
dopo il niente che tu
hai lasciato da me.

Sappi che non ho smesso per un attimo di amarti e che
ho passato il tempo ad aspettare te
ma è tardi e lo sai
non sono più fragile ormai...

Non è qui la tua vita
sembra strano però è guarita da un po'
la ferita di un addio
c'è gia chi l'ha curata
con l'amore che tu
non avevi per me
hey... è la vita...
è bizzarro mio dio che stavolta sia io
a doverlo dire a te
ma tra noi è finita
lo sai bene anche tu
lo sai meglio di me...

No! Non è qui la tua vita
mi fa male però devo dire di no
non è tempo più per te
oramai è svanita
la paura che tu
fossi tutto per me...

è svanita...

è finita...

Voodoo

2009-11-30T11:09:00.000+02:00

Οταν μιλαει η Σιωπη..

2009-10-09T11:12:00.002+03:00

Εχω χαθει τοσους μηνες και για οσους με ξερουν,
εστω και λιγο,

θα εχουν καταλαβει οτι κατι σοβαρο συμβαινει.
Οταν δε μιλαω, οταν "απομακρυνομαι",
παντα κατι συμβαινει..
Μηνες ταλαιπωρουμαι με δικηγορους και δικαστηρια.
Που να σας τα λεω
απο που να αρχισω και που να τελειωσω,
τα παθη του Χριστου,
και καθε μερα αναρωτιεμαι, τι αλλο θα συμβει
τι χειροτερο μπορει να γινει ,
ποσο πιο χαμηλα μπορει να παμε.
και σας ρωτω
Οταν ο/η πρωην βαζει τον/την νυν συζυγο να κατεθεσει κατα σου
αυτο πως το λενε?
Οταν ο/η πρωην ανακατευεται σε θεματα που δε τον αφορουν και καταδεχεται να ανακατευτει πως το λενε?
Και εσυ τι πρεπει να κανεις?
Να κατσεις θεατης να τους ακους να σε διασυρουν η' να αντιδρασεις?
Οταν ολα αυτα γινονται για +/- 100 ευρω στην διατροφη των παιδιων αυτο πως το λενε?
Τον/την πρωην συζυγο που διασυρει για +/- 100 ευρω τον/την μανα/πατερα των παιδιων του πως τον χαρακτηριζεις ?
Πως χαρακτηριζεις τον γονιο που υπερασπιζετε το δικαιωμα των παιδιων του να ζουν αξιοπρεπως οπως και πριν το χωρισμο?
Πως χαρακτηριζεις το γονιο που δωροδοκει με παιχνιδια καθημερινα τα παιδια για να εχει τον ελενχο?

Πως χαρακτηριζεις τον πατερα/μητερα που αποκτα παιδι απο δευτερο γαμο

και προσπαθει με το ετσι θελω να το επιβαλλει στα παιδια που εχει ηδη

και δε αφηνει να γινει η αποδοχη με το καιρο ωραια και φυσιολογικα?

Οταν τα παιδια ζηλευουν

και να το εκδηλωνουν με διαφορα ψυχοσωματικα συμπτωματα

καθημερινα ,

εσυ τι κανεις τοτε?
εχω χασει τη μπαλα, εχω ξεχασει και αυτα που ηξερα,

εχω μπερδευτει
μηπως εντελει κανω εγω λαθος, ρε παιδι μου?
το ενστικτο μου με οδηγει
αλαθητο δε ειναι αλλα μεχρι στιγμης δε με εχει προδωσει ποτε...

Η τελεια μανα δε ειμαι

προσπαθω για το καλυτερο..

Νιαμερα της Παναγιας.....

2009-08-23T19:26:00.003+03:00

Το καλοκαίρι του 2007, συνέβη μία από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας.

Εκτεταμένες πυρκαγιές σε πολλά μέρη της χώρας, κυρίως το μήνα Αύγουστο, έκαψαν περισσότερα από 268.834 εκτάρια γης, με αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον 63 ανθρώπων. Μέχρι τις 30 Αυγούστου κάηκαν 1.500 σπίτια και μείναν 6.000 άστεγοι. Το ύψος των καταστροφών φθάνει τα πέντε δισεκατομμύρια Ευρώ. Η φωτιά έκαψε 4,5 εκατομμύρια ελαιόδεντρα καθώς και 60.000 ζωντανά (πρόβατα και κατσίκες). Οι περιοχές οι οποίες πλήγηκαν αφορούσαν τους νομούς Μεσσηνίας, Αρκαδίας, Ηλείας, Αχαΐας, Λακωνίας, Αργολίδος, Κορινθίας, Αττικής και Ευβοίας, Φθιώτιδος με το νομό Ηλείας να δέχεται το πιο εκτεταμένο και φονικό πλήγμα.

Οι φωτιές της περιόδου του Αυγούστου, οι οποίες κορυφώθηκαν ιδιαίτερα μετά την 23η Αυγούστου, δηλαδή λίγες μέρες μετά την προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών από τον πρωθυπουργό, αποτέλεσαν συνέχεια πλειάδας πυρκαγιών οι οποίες έπληξαν την Ελλάδα, από τα τέλη Μαΐου και συνεχίστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο συνδυασμός του θερμότερου χειμώνα των συγχρόνων μετεωρολογικών καταγραφών, με λίγες βροχοπτώσεις και ενός θερμού καλοκαιριού, με σημαντική ενίσχυση των ανέμων αποτέλεσαν σημαντικό παράγοντα της έξαρσης των πυρκαγιών.

Ταυτόχρονα όμως τόσο ο πρωθυπουργός της χώρας, όσο και μέρος της αντιπολίτευσης, επισήμαναν ένα οργανωμένο σχέδιο εμπρησμών το οποίο τέθηκε σε ισχύ, αλλά και την έλλειψη επαρκών δυνάμεων ώστε να αντιμετωπιστεί η φονική καταστροφή.

Στα πλαίσια των γεγονότων ο Πρωθυπουργός της χώρας, κήρυξε όλους τους νομούς της χώρας σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Καθόρισε άμεση και μη γραφειοκρατική απονομή 3.000 Ευρώ κατα οικογένεια.

Ονειρο

2009-07-14T09:45:00.002+03:00

Μια απ της χειροτερες νυχτες των τελευταιων μηνων αποψε...
και ενα απ τα χειροτερα ονειρα που εχω δει τα τελευταια χρονια.

Μολις ξυπνησα η καρδια μου χτυπαγε τρελλα,

κορτιζονη και αδρεναλινη προφανως

ετρεχαν σε αφθονια στο αιμα,

και ενα αισθημα ανχους φοβερο !

Ειδα οτι πεθανε η γιαγια μου,

ειδα την κηδεια, το φερετρο,

ολοι με μαυρα, εγω να πηγαινω και να ερχομαι μεσα σ ολο αυτο,

και απ οτι ξερω και διαβασα σ ΄ενα ονειροκριτη καποια μεγαλη στεναχωρια θα με βρει.

Το νιωθω το διαισθανομαι και μπορειτε να με πειτε υπερβολικη αλλα εχει συμβει πολλες φορες στη ζωη μου να διαισθανομαι το κακο και να εχει πραγματοποιηθει.

Τι αλλο θα γινει πια ?

Δηλαδη ποσο πια πρεπει να ταλαιπωρηθω?

Και αν κρινω απο ενα παρομοιο ονειρο με πολυ μαυριλα

ελπιζω μη καταληξω στο νοσοκομειο

οπως τοτε..

Βαρεθηκα ειλικρινα ολα και ολους..

Τις δικαστικες περιπετειες, τις αγωγες, τις μυνησεις,

τον πρωην, ολους οσους μ εχουν πρηξει λιγο ή πολυ.

Σας βαρεθηκα !

Αφου δε σας ενοχλω, δε σας εχω ενοχλησει ποτε,

τι ζορι τραβατε με την παρτη μου, μπορειτε να μου πειτε?

Αυτο δε το λενε ψυχολογικη βια που μου ασκειται?

εγω σε ποιον πρεπει να απευθυνθω

για να ηρεμησω και να προστατεψω

την ψυχικη μου υγεια και ηρεμια?

Αν με ολα αυτα εγω παθω κατι

ποιος θα ευθυνετε?

Αναποδα

2009-07-05T09:27:00.001+03:00

Θα φτιάξω κόσμο δικό μου και μέσα θα ζω
όλα ανάποδα θα ‘ναι εδώ.
Για μένα θα ‘ναι πια ψέμα το πραγματικό
κι η αλήθεια θα ‘ναι το φανταστικό.

Εγώ γυρνώ ανάποδα όλη τη γη
εγώ τρελό και πειραγμένο παιδί.

Όταν εσύ θα λες φύγε
τότε αχώριστη θα ‘μαι σκιά
κι όταν ακούσω το έλα
τότε θα φύγω ξανά μακριά.

Όταν εσύ θα λες όχι
σα να ‘χω ακούσει το ναι θ’ αντιδρώ
γιατί η καρδιά μου πια το ‘χει
κι έτσι απλά δε θα υποταχτώ.

Θα φτιάξω κόσμο δικό μου κι ελεύθερα μπες
θα παρακούω όμως ό,τι κι αν λες.
Δεν είναι αντίδραση μόνο ή εγωισμός
είναι απόγνωση, είναι θυμός.

Εγώ γυρνώ ανάποδα όλη τη γη
εγώ τρελό και πειραγμένο παιδί.

Όταν εσύ θα λες φύγε
τότε αχώριστη θα ‘μαι σκιά
κι όταν ακούσω το έλα
τότε θα φύγω ξανά μακριά.

Όταν εσύ θα λες όχι
σα να ‘χω ακούσει το ναι θ’ αντιδρώ
γιατί η καρδιά μου πια το ‘χει
κι έτσι απλά δε θα υποταχτώ.

Παντα ανηφορα.....

2009-07-01T19:03:00.002+03:00

I can almost see it
That dream I'm dreaming but
There's a voice inside my head sayin,
You'll never reach it,
Every step I'm taking,
Every move I make feels
Lost with no direction
My faith is shaking but I
Got to keep trying
Got to keep my head held high

There's always going to be another mountain
I'm always going to want to make it move
Always going to be an uphill battle,
Sometimes you going to have to lose,
Ain't about how fast I get there,
Ain't about what's waiting on the other side
It's the climb

The struggles I'm facing,
The chances I'm taking
Sometimes they knock me down but
No I'm not breaking
The pain I'm knowing
But these are the moments that
I'm going to remember most yeah
Just got to keep going
And I,
I got to be strong
Just keep pushing on,

There's always going to be another mountain
I'm always going to want to make it move
Always going to be an uphill battle,
Sometimes you going to have to lose,
Ain't about how fast I get there,
Ain't about what's waiting on the other side
It's the climb

There's always going to be another mountain
I'm always going to want to make it move
Always going to be an uphill battle,
Sometimes you going to have to lose,
Ain't about how fast I get there,
Ain't about what's waiting on the other side
It's the climb

Keep on moving
Keep climbing
Keep the faith baby
It's all about
It's all about
The climb
Keep the faith
Keep your faith

Να με χαιρομαι ......

2009-06-23T18:44:00.001+03:00

Καλλιο Αργα Παρα....Αργοτερα!

2009-06-06T09:18:00.002+03:00

Καλημερα καλημερα!!

τι κανετε καλε σεις?

Εμεις(εγω) τρεχουμε σα το Βεγγο

Κατι η δουλεια, κατι ο εξ,

ειμαστε σε πληρη τροχια

και δε προβλεπετε να επιστρεψουμε στη Γη

πριν το 2012

(τους Ολυμπιακους του Λονδινου δε τους προλαβαινουμε!)

Εχουμε χαθει αλλα συμβαινουν τοσα, μα τοσα πολλα

που δυστυχως δε μπορω να σας πω γιατι εχω μαθει πως τα εν οικω

δε τα δημοσιοποιουμε,

Ποσο αλλο οταν εκκρεμουν δικαστικης φυσεως υποθεσεις.

Ισως οταν τελειωσουν να τα πουμε...

μαλλον τοτε δε θα χρειαζετε αναρτηση, αλλα βιβλιο να γραψω.

Εσεις πως τα πατε

ολα καλα?

Γραψτε κανα νεο

Η μπλογκοσφαιρα πως παει?

Η φωτογραφια της αναρτησης απλα περιγραφει

την ηρεμια που μου λειπει

Τουλαχιστον βλεπω την αρκουδιτσα

(λετε να ναι αρκουδιτσος?)

και ελπιζω...

Η ελπιδα πεθαινει τελευταια

οπως και η ζωη ειναι υπεροχη

αλλα

αν ποτε τις πιασω στα χερια μου θα τις ξεμαλλιασω

να μαθουν οι γαϊδουρες

που μ ' εχουν ξεχασει εντελως......

(καθομαι στον υπολογιστη και δε μ εχει ενοχλησει κανεις ακομα,

λετε να ναι σημαδιακο?

-τι το λεγα, οτι μπηκε η μανα μου στο δωματιο,φτου!-)

ΠΥΡΓΟΤΗΣ

2009-04-28T18:27:00.003+03:00

δικο μας παλικαρι ειναι

να μην το προβαλουμε και να τον ενισχυσουμε

θα ταν ντροπη ε?

πεστα ολα και γω μαζι σου!!

Γυναικα Οδηγος

2009-04-13T11:02:00.002+03:00

Χαχαχχααααα

δε εχω κατι αλλο να σας πω

εχω λυθει απ τα γελια..............

Μια Ωραια Πεταλουδα...

2009-04-09T10:53:00.002+03:00

photo by penthesila

Musica Nuda

2009-03-16T14:47:00.003+02:00

Guarda che luna, guarda che mare,
da questa notte senza te dovrò restare
folle d'amore vorrei morire
mentre la luna di lassù mi sta a guardare.

Resta soltanto tutto il rimpianto
perché ho peccato nel desiderarti tanto
ora son solo a ricordare e vorrei poterti dire
guarda che luna, guarda che mare!

Ma guarda che luna, guarda che mare,
in questa notte senza te io vorrei morire
perché son solo a ricordare e vorrei poterti dire
guarda che luna, guarda che mare!
Guarda che luna, guarda che mare! Che luna!

Aqua E Sale

2009-03-16T14:13:00.005+02:00

Adriano Celestano

Semplici e un po' banali
Io direi quasi prevedibili e sempre uguali
Sono fatti tutti così gli uomini e l'amore
Come vedi tanti aggettivi
Che si incollano su di noi
Dai che non siamo poi cattivi
Tu non sei niente male
Parli bene e mi sorprendi quando tiri forte
La tua moto dal motore che sento truccato
E va bene guida tu che sei brava più di me
E io attendo che sia amore, sai

Ma io sono con te ogni giorno
Perché di te ho bisogno
Non voglio di più
Acqua e sale
Mi fai bere
Con un colpo mi trattieni il bicchiere
Mi fai male
Puoi godere se mi vedi in un angolo ore
Ed ore
Ore piene
Come un lago
Che se piove un po' di meno è uno stagno
Vorrei dire...
Non conviene...
Sono io a pagare amore tutte le pene

Vedi divertirsi fa bene
Sento che mi rido dentro e questo non mi conviene
C'è qualcosa che non va non so dirti cosa
È la tua moto che sta giù
Che vorrei guidare io
O meglio averti qui vicino a me?

Ma io sono con te ogni giorno
Perché di te ho bisogno
Non voglio di più.

Acqua e sale
Mi fai bere
Con un colpo mi trattieni il bicchiere
Mi fai male
Puoi godere se mi vedi in un angolo ore ed ore
Ore piene come un lago
Che se piove un po' di meno e uno stagno
Vorrei dire...
Non conviene...
Sono io a pagare amore tutte le pene

Αχος Βαρυς Ακουγεται...

2009-03-11T18:34:00.004+02:00

photo by Penthesila

Ανθεστηρια

2009-03-11T16:20:00.002+02:00

Christian_Coigny

2009-03-11T14:40:00.005+02:00

Η απάτη του υποτιθέμενου «χρησμού» της Πυθίας

2009-03-03T09:32:00.009+02:00

κανε κλικ

Ψιψινα

2009-03-01T19:21:00.002+02:00

photo by Penthesila

......................

2009-02-28T10:12:00.001+02:00

Φαιδρος

2009-02-24T18:15:00.004+02:00

κανε κλικ στην εικονα

Aqualis Wash

2009-02-23T15:25:00.005+02:00

Λατρευω το πλυσιμο...με το σιδερο δε τα παω καλα.........

H Ωρα της Γης

2009-02-23T09:09:00.002+02:00

Η Ώρα της Γης (EARTH HOUR) ξεκίνησε ως μία εκστρατεία ευαισθητοποίησης που καλούσε τους πολίτες του Σίδνεϊ για να σβήσουν τα φώτα τους ένα βράδυ, για μια ώρα. Η ενέργεια αυτή σύντομα μετατράπηκε σε μία από τις μεγαλύτερες πρωτοβουλίες ενάντια στην κλιματική αλλαγή παγκοσμίως. Φέτος, στις 20.30 το Σάββατο 28 Μαρτίου, καλούμε τους πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο να σβήσουν τα φώτα τους για μία ώρα – την Ώρα της Γης. Στόχος μας είναι να συμμετάσχουν 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι, σε περισσότερες από 1000 πόλεις, και όλοι μαζί να αποδείξουμε πως είναι δυνατόν να δράσουμε ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

Η Ώρα της Γης ξεκίνησε το 2007 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας με τη συμμετοχή 2.2 εκατομμυρίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων που έσβησαν τα φώτα τους για μία ώρα. Μόλις έναν χρόνο αργότερα η εκστρατεία μετατράπηκε σε ένα παγκόσμιο κίνημα για το κλίμα με τη συμμετοχή 100 εκατομμυρίων ανθρώπων σε 35 χώρες. Παγκοσμίως γνωστά κτίρια και τοποθεσίες όπως η γέφυρα Golden Gate και το Κολοσσαίο, σκοτείνιασαν για μία ώρα και μετατράπηκαν σε σύμβολα ελπίδας για ένα πρόβλημα που γίνεται κάθε ώρα και πιο έντονο.

Η Ώρα της Γης 2009 απευθύνεται σε κάθε πολίτη, κάθε επιχείρηση και κάθε ανθρώπινη κοινότητα στον πλανήτη. Μας καλεί να δράσουμε, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να συμμετέχουμε ενεργά σε πρωτοβουλίες για ένα βιώσιμο μέλλον. Πασίγνωστες τοποθεσίες, μνημεία και κτίρια σε όλο τον πλανήτη θα σκοτεινιάσουν και φέτος. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα σβήσουν τα φώτα τους και θα ενώσουν για μία ώρα τις ζωές για το μέλλον του πολύτιμου πλανήτη μας.

Περισσότερες από 64 χώρες συμμετέχουν στην Ώρα της Γης 2009. Αυτός ο αριθμός μεγαλώνει καθημερινά, καθώς οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως μία τόσο απλή ενέργεια, όπως το να σβήσουν τα φώτα τους, μπορεί να έχει τόσο μεγάλη συμβολή στην έλευση της αλλαγής.

Η Ώρα της Γης είναι ένα μήνυμα ελπίδας και δράσης.

Τι μπορείτε να κάνετε
Μπορείτε να συμμετέχετε απλά σβήνοντας τα φώτα στο χώρο σας από τις 20:30 έως τις 21:30 το Σάββατο 28 Μαρτίου 2009. Υπάρχουν όμως πολλά άλλα πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να πετύχει η Ώρα της Γης 2009.

http://www.earthhour.org/action/gr:el

Δαίμονας Έρωτας

2009-02-22T10:23:00.002+02:00

Ο έρωτας, λέει ο Καζανόβα, είναι ένα είδος μανίας πάνω στο οποίο η φιλοσοφία δεν έχει την παραμικρή ισχύ. Και πως να έχει άραγε όταν ο έρωτας δεν συζητείται, δεν αναλύεται, αλλά μόνο βιώνεται. Δαίμονα τον αποκαλεί ο Πλάτων στο Συμπόσιο και ανάμεσα στους πρώτους θεούς τον κατατάσσει ο Ησίοδος στη Θεογονία του:

Στ΄αλήθεια πρώτα-πρώτα το Χάος έγινε. Κι ύστερα η Γη...και ο Έρωτας, που ο πιο ωραίος είναι ανάμεσα στους αθάνατους θεούς, αυτός που παραλύει τα μέλη και όλων των θεών κι ανθρώπων την καρδιά δαμάζει μες στα στήθη και τη συνετή τους θέληση.
Στον αντίποδα ποιητών και ρομαντικών, οι επιστήμονες διέκριναν πίσω από αυτήν τη γλυκιά παράλυση, χημικές ουσίες. Στον εγκέφαλο του ερωτευμένου εκκρίνονται αμφεταμίνες, όπως η φαινυλαιθυλαμίνη, που του προκαλούν ευφορία και τον κάνουν να νιώθει όπως νιώθει. Είτε φταίνε οι χημικές ουσίες είτε φταίει " ο λυσιμελής 'Ερος", το βέβαιο είναι ότι ο ερωτευμένος, μέσα στην έκστασή του, πιστεύει ότι ζει μια μοναδικότητα που θα κρατήσει για πάντα. Ομως το πάντα είναι μεγάλο χρονικό διάστημα και ο έρωτας δεν είναι μόνο έκσταση αλλά και πτώση. Κανένας έρωτας δεν διαρκεί και μαθηματικά ακολουθεί μια συγκεκριμένη και πάντα την ίδια διαδρομή: σαγήνη- ειδύλλιο- ξεθώριασμα. Ο έρωτας είναι μια καθαρά κλινική κατάσταση και ο ερωτευμένος είναι ένας "άρρωστος" που πρέπει να γιατρευτεί. Ο έρωτας γεννιέται, ακμάζει, προξενεί πόνο και περνά όπως κάθε ιπποκράτεια νόσος. Για να μπεις στην περιπέτειά του πρέπει να είσαι αποφασισμένος να πληρώσεις το κόστος της διαδρομής: ευφορία, ευτυχία, ηδονή, αγάπη, πόνο, θλίψη, απελπισία, ευτελισμός, μίσος.

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Οπως το μωρό δεν γίνεται τη στιγμή που γεννιέται, έτσι και ο έρωτας δεν έρχεται τη στιγμή που εκδηλώνεται. Δεν υπάρχει περίπτωση να ερωτευθούμε εάν προηγουμένως δεν το έχουμε ποθήσει. Ερωτευόμαστε τον έρωτα πρώτα και μετά το πρόσωπο που θα πάρει τη μορφή του πόθου μας. Το υποψήφιο θύμα ζει μέσα σε μια γλυκιά αναμονή, προετοιμαζόμενο για τον έρωτά του. Είναι τότε που όλα μοιάζουν διαφορετικά και μαγικά. Τα σύννεφα, η θάλασσα, η πόλη, τα τραγούδια, οι ταινίες, όλα τα παίρνει προσωπικά, σαν να του στέλνουν μηνύματα για αυτό που θα συμβεί. Ζει αναστατωμένος σε ένα κενό και περιμένει... Πρόκειται για εκείνο το κενό για το οποίο ο Ρολάν Μπαρτ λέει πως είναι το χρονικό διάστημα κατά το οποίο, χωρίς να δείχνω τίποτα εξωτερικά, ψάχνω με τα μάτια ολόγυρά μου για να δω ποιόν θα αγαπήσω.

Η ΕΡΩΤΟΠΛΗΞΙΑ
Και τότε την βλέπει! Κι εκεί που δεν υπήρχε ούτε σύννεφο στον ουρανό, πέφτει κεραυνός. Εν αιθρία, λένε οι άλλοι, αλλά αυτός ξέρει ότι είναι η καταιγίδα που ανέμενε. Τα γόνατα λύνονται, το στομάχι σφίγγεται και ακαριαία βρίσκεται αιχμάλωτος της σαγήνης της, που τον τυλίγει όπως ο ιστός της αράχνης το άτυχο έντομο. Δεν θέλει, ούτε εξάλλου μπορεί να κάνει τίποτα, παρά να μείνει ακίνητος και αποσβολωμένος. Πολύ αργότερα, μπορεί να πει, σε χρόνο παρατατικό, ότι αυτό που είχε δεί ήταν μια οπτασία που έλαμπε. Ομως το εναρκτήριο λάκτισμα του ερωτικού παιγνιδιού δεν το δίνει καμιά οπτασία. Το δέλεαρ είναι στιγμιαίο και ο πυροδοτικός μηχανισμός έχει ένα πολύ συγκεκριμένο σχήμα (με την έννοια που του έδιναν οι αρχαίοι έλληνες, π.χ. σχήμα είναι το σώμα σε κίνηση). Η αποκάλυψη του μηρού κάτω από το ρούχο, τα στήθη που μισοφαίνονται από ένα ανοιχτό πουκάμισο, η σάρκα της κοιλιάς που προβάλλει σε ένα ανασήκωμα της μπλούζας, και ακόμα ένα χαμόγελο, κάποιο ανεπαίσθητο άγγιγμα του χεριού, η μυρωδιά του κορμιού, όλες εκείνες οι λεπτομέρειες που παγώνουν σ΄ ένα αιώνιο ενσταντανέ στη μνήμη, γίνονται η αφορμή για να ζουμάρει στο αντικείμενο του έρωτά του. Από εκείνη τη στιγμή η εικόνα έρχεται να γεμίσει το κενό άδειο κάδρο που έχει φιλοτεχνήσει υπομονετικά ο ερωτευμένος για να τοποθετήσει εκεί τον έρωτά του.

Η ΑΝΑΜΟΝΗ
Ερωτευμένος είναι αυτός που περιμένει. Η αναμονή ενός ερωτικού ραντεβού μετατρέπεται σε μια δραματική δοκιμασία των αισθήσεων. Είτε αφορά ένα απλό τηλεφώνημα, ένα e mail ή ένα sms είτε μια πρόσκληση σε δείπνο, ο ερωτοχτυπημένος το περιμένει ως την κορύφωση της ζωής του. Φτάνει πρώτος στον τόπο του ραντεβού, ενώ τα μάτια του ανιχνεύουν και την παραμικρή κίνηση που θα φανέρωνε την άφιξη εκείνης. Η ερωτική του θολούρα τον κάνει να μην θυμάται ακριβώς τα χαρακτηριστικά της και για μια στιγμή τον πιάνει πανικός μην τυχόν και δεν την αναγνωρίσει. Το ερωτικό πεδίο, μέσα στο οποίο κινείται χαμένος, διαστέλλει επικίνδυνα τον χρόνο. 'Ολα γύρω του παγώνουν, σαν σε slow motion, και τα δευτερόλεπτα τού μοιάζουν για αιώνες. 'Εχει περάσει μόλις ένα λεπτό απο την ώρα του ραντεβού και νιώθει ήδη ανήσυχος. Οταν επιτέλους εκείνη κάνει την εμφάνισή της, ο ερωτευμένος νιώθει ότι βγαίνει από τα έγκατα της γης και αναπνέει ξανά τον καθαρό αέρα της παρουσίας της.

O ΠΟΘΟΣ
Ο πόθος σχετίζεται με την απουσία. Είναι αυτή που μεγαλώνει τη λαχτάρα ενός ερωτευμένου για το μακρινό αντικείμενο του πόθου του. Για τους αρχαίους Έλληνες ο Πόθος δηλώνει την επιθυμία για το πλάσμα που είναι απόν, ενώ ο Ίμερος δηλώνει την επιθυμία για αυτό που είναι παρόν. Ο ερωτευμένος είναι τυφλός από τον πόθο, για αυτό δεν μπορεί να θυμηθεί με ακρίβεια τα χαρακτηριστικά της αγαπημένης του. Ζει στην εκθαμβωτική πλευρά του έρωτα, γι΄αυτό δεν μπορεί να δει καλά. "Το πιό σκοτεινό σημείο" λέει μια κινέζικη παροιμία, "είναι πάντα αυτο που βρίσκεται κάτω από τη λάμπα". Για τον ερωτευμένο υπάρχει μόνο ένα περίγραμμα της αγαπημένης του, που προσπαθεί να του βάλει τη μορφή της. Όμως, έχει χαραγμένες στο μυαλό του λεπτομέρειες που του υποδαυλιζουν συνεχώς τον πόθο: μια χειρονομία, μια λέξη, ένα ρούχο. Γυροφέρνει στο μυαλό του αυτές τις λεπτομέρειες, όπως το λιοντάρι τις αντιλόπες, μέχρι να αρπάξει μια. Τότε αυτήν την εικόνα-λεπτομέρεια από τον χώρο της πραγματικότητας (το άνοιγμα της φούστας για παράδειγμα) την προεκτείνει ηδονικά στο χώρο του φαντασιακού: οδηγεί το χέρι του κάτω από τη φούστα εκείνης και η φαντασία με τον πόθο σκηνοθετούν τη στιγμή. Ο Ίμερος είναι φλογερότερη επιθυμία, γιατί το πλάσμα που ποθεί ο ερωτευμένος βρίσκεται απέναντι, στο διπλανό γραφείο, στο επάνω διαμέρισμα και αρκεί μόνο η παρουσία του για να πυροδοτήσει τη λαχτάρα του. Είναι αυτό που ο Σαντ αποκαλεί εγκεφαλικό κοχλασμό: "είδα την καύλα να βγαίνει από τα μάτια του".

ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΑ ΠΑΘΗ
Ο ερωτευμένος πνίγει το πάθος του, λίγο πριν τον πνίξει το ίδιο. Η αγαπημένη του στέκεται δίπλα, σε απόσταση αναπνοής, του μιλάει του δίνει το χέρι της, μπορεί ακόμα και να του δώσει ένα φιλί στο μάγουλο. Γνωρίζονται καλά: μπορεί να είναι η γυναίκα της διπλανής πόρτας, μπορεί να είναι κάποια συγγενής του- είτε εξ αίματος είτε εξ αγχιστείας- μπορεί να είναι ακόμα και η γυναίκα του καλύτερου φίλου του. Τη θέλει παράφορα αλλά οι κοινωνικές συμβάσεις, οι ηθικοί κανόνες, τα ταμπού, η αρετή της φιλίας του επιβάλλουν να συμπεριφέρεται σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Ο Ντάνιελ Ντέι Λούις, στα Χρόνια της Αθωότητας του Σκορσέζε, φλέγεται από τον πόθο για την εξαδέλφη της αρραβωνιαστικιάς του, όμως η θέση του στην αριστοκρατική κοινωνία της Νέας Υόρκης των αρχών του 20ου αι. , θα υπερισχύσει του έρωτά του και τελικά θα παντρευτεί αυτήν που πρέπει. Ο ερωτευμένος συνθλίβεται ανάμεσα στην αντίφαση της απόκρυψης (από τους άλλους) και της αποκάλυψης (στην ίδια) του πάθους του. Πρέπει καθημερινά να εφευρίσκει τρόπους να κάνει γνωστό και ταυτόχρονα να κρύβει τον έρωτά του. Προσπαθεί να καταπνίξει τον πόθο του στα θολά νερά της διακριτικότητας. Αγωνιά μήπως τον καταλάβουν οι γύρω, για αυτό, με τέχνη, στρέφει τα βλέμματά τους αλλού. Σε σπάνιες περιπτώσεις επιχειρεί να αποκρύψει ολοκληρωτικά το πάθος του, ακόμα και από αυτήν για την οποία υποφέρει: ο λοχαγός Παζ, ήρωας του Μπαλζάκ, επινοεί μια ψευτοερωμένη για να μπορεί να κρύβει ερμητικά από την γυναίκα του καλύτερού του φίλου το γεγονός πως την αγαπά μέχρι θανάτου. Ωστόσο και αυτός, λίγο πριν πεθάνει, δεν μπορεί παρά να της εξομολογηθεί τον ανομολόγητό έρωτά του. Τελικά το ανομολόγητο ίσως να έχει σχέση μόνο με το χρόνο, αφού κάθε πάθος έχει το θεατή του που πρέπει να το ακούσει.

ΛΑΘΡΑΙΑ ΑΓΓΙΓΜΑΤΑ
Ο ερωτευμένος επιδίδεται σε μια σειρά δήθεν τυχαίες κινήσεις για να βρεθεί κοντά στο αντικείμενο του πόθου του. Αν και είναι έτοιμος να εκραγεί, προσπαθεί να επιδείξει αδιαφορία. Κοφτές ματιές που δεν διαρκούν πάνω από μισό δευτερόλεπτο, στην αντίθετη περίπτωση φοβάται ότι θα προδοθεί, κυκλωτικές κινήσεις έτσι ώστε αυτή να βρίσκεται πάντα μέσα στο πεδίο βολής του, καμουφλαρισμένα υπονοούμενα και - τι ευτυχία!- ανεπαίσθητα, δήθεν τυχαία, αγγίγματα που εκτινάσσουν τον πόθο του στα ύψη. Σε σπάνιες περιπτώσεις κινείται σαν ταύρος σε υαλοπωλείο. Θα κερδίσει μόνο στην περίπτωση που τα αισθήματα και ο πόθος είναι αμοιβαία, διαφορετικά κινδυνεύει να γίνει καταγέλαστος, αφού στα μάτια της άλλης που δεν ενδιαφέρεται, η ερωτική του παρόρμηση μετατρέπεται σε μια κιτς παράσταση.

ΤΟ ΕΙΔΥΛΛΙΟ
Ο ερωτευμένος, κατακτητής πια, διασχίζει την τυχερή του χώρα. Κυκλαδίτικες πολιτείες, ακρογιάλια του Ιονίου, μεσαιωνικές ευρωπαικές πόλεις, ακριβά ρεστοράν, κινηματογραφικές αίθουσες, μουσικά κλαμπ, έρημα πάρκα και πάνω από όλα το σπίτι του γίνονται οι Άγιοι Τόποι που αναζητά τον έρωτά του. Μεθυσμένος από έρωτα ξεκινάει την εξερεύνηση του κορμιού της αγαπημένης του. Εξερευνά την κάθε γωνιά της ως να μην πιστεύει ότι εκείνη που ποθούσε βρίσκεται τώρα παραδομένη στα χέρια του. Προσπαθεί να ταιριάξει την εικόνα της στο κάδρο που είχε ετοιμάσει για αυτήν και ανακαλύπτει με ευτυχία ότι όλες οι γωνιές ταιριάζουν. Πλέει σε πελάγη ευτυχίας, έστω και αν έξω στην κοινωνία πνέουν δέκα μποφώρ. Στο μοναστήρι της λαγνείας που βρίσκεται εσώκλειστος ο ίδιος, δεν βλέπει τίποτα άλλο παρά μόνο εκείνο που αυτός θέλει να δει. "Τη νύχτα αυτή - τρέμω που το λέω!- την κρατούσα στην αγκαλιά μου, την έσφιγγα στο στήθος μου" -λέει ο Βέρθερος του Γκαίτε- "...σφράγιζα μ΄ατέλειωτα φιλιά τα χείλη της που ψιθύριζαν λόγια ερωτικά και μάτια μου βούλιαζαν μέσα στο μεθύσι των δικών της ματιών! Θεέ μου!".
Η ανακάλυψη του κορμιού της αντί να σβήνει μεγαλώνει και άλλο την ερωτική του δίψα. Την ερωτική τρυφερότητα του πρώτου καιρού γρήγορα αντικαθιστά η ακατάσχετη φιληδονία και το ερωτικό τους ξόδεμα γίνεται χωρίς κανένα φραγμό. Όσο όμως αδειάζουν τόσο ξεχειλίζουν. Το σμίξιμό τους είναι απαλλαγμένο από σκοπιμότητες και υστεροβουλίες και εκείνο που αληθινά επιθυμούν είναι να παραμείνουν τα πράγματα για πάντα ίδια. Όμως κάτι τους λέει φευγαλέα, σαν περαστικό σύνννεφο, ότι δεν θα είναι.

ΤΟ ΞΕΘΩΡΙΑΣΜΑ
Με το σλόγκαν “it fades, fades, fades” κάποια εταιρία διαφήμιζε τα τζην που έφτιαχνε. Ο ερωτευμένος περισσότερο απο το να χάσει την αγαπημένη του φοβάται μήπως ξεθωριάσει η σχέση του, όπως τα μπλου τζην της διαφήμισης. Η ρήξη στη σχέση είναι είναι μια δυναμική πράξη, επώδυνη αλλά δυναμική. Με την κούραση όμως πως να τα βγάλει πέρα; Στην αρχή ο ερωτευμένος επιστρέφει από τον μαγικό του κόσμο την πραγματικότητα, αλλά η σεξουαλική ικανοποίηση και το απόθεμα των αναμνήσεων κρατάνε τη σχέση αναμμένη, έστω και σε σιγανή φωτιά. Οι ερωτικές αναλαμπές δίνουν στο ζευγάρι την ψευδαίσθηση της επανάληψης και της αιωνιότητας. Σε κάθε ένσταση, η λέξη "κουράστηκα" είναι η συνηθισμένη απάντηση. Αρχίζουν να βλέπουν ο ένας τον άλλον όχι σαν την εικόνα που τους γοήτευε αλλά σαν το αρνητικό της. Διακρίνουν- με εκνευριστική σχολαστικότητα είναι αλήθεια- μόνο τις ατέλειές τους και δεν χάνουν την ευκαιρία να μεγαλοποιούν τις παραλείψεις τους. Τα ελαττώματα μεγεθύνονται, οι αρετές αποσιωπούνται. Ταξιδεύουν, αυτήν τη φορά όχι για να να περιπλανηθούν στο πάθος τους (εξάλλου σημασία για αυτούς τότε είχε ο χρόνος και όχι ο τόπος) αλλά για να αφήσουν πίσω την ανία πίσω τους και να γνωρίσουν καινούριους τόπους. Στην πραγματικότητα όμως το μοναδικό ταξίδι που κάνουν είναι αυτό προς την αναπόφευκτη φθορά και το οριστικό τέλος.

Η ΑΠΙΣΤΙΑ
Στα ζωικά είδη η συντροφική αφοσίωση είναι εξαιρετικά σπάνια. Η φύση έχει προγραμματίσει τα είδη της να είναι άπιστα, για τον απλούστατο λόγο ότι η μονογαμία θα δυσκόλευε πάρα πολύ την ανταλλαγή γενετικού υλικού και κατά συνέπεια την διαιώνιση του είδους τους. Η μονογαμία και η συζυγική πίστη ήρθαν πολύ αργότερα με τον πολιτισμό και τη Χριστιανική Ηθική- και αυτό βέβαια όχι παντού. Στους Τροπικούς, ακόμα και σήμερα, δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου μονογαμικές κοινωνίες. Ωστόσο και στις σύγχρονες κοινωνίες, όπως προκύπτει από πολλές έρευνες, η απιστία είναι κάτι το συνηθισμένο. Η αμαρτία (λέξη άγνωστη στον αρχαίο κόσμο) συνδέεται με την απαγόρευση και η απαγόρευση με την ηδονή. Το απαγορευμένο εδώ και χιλιάδες χρόνια, είναι πηγή ηδονής, στην οποία ο άνθρωπος προσπαθεί να φτάσει εκεί πάντα με τον ίδιο τρόπο: παραβιάζοντας τους κανόνες. Η αμαρτία, στην ουσία, έχει σχέση με την ηθική και την κοινωνική διαπαιδαγώγηση. Το απαγορευμένο, δηλαδή η αμαρτία, είναι πηγή έμπνευσης, ερεθισμάτων και φάρμακο στην πλήξη. «Η ουσία του ερωτισμού», γράφει ο Μπατάιγ, «αποδίδεται με την αξεδιάλυτη συνένωση της σεξουαλικής ηδονής και του απαγορευμένου. Ποτέ στον άνθρωπο το απαγορευμένο δεν εμφανίζεται χωρίς την αποκάλυψη της ηδονής και ποτέ η ηδονή χωρίς το αίσθημα του απαγορευμένου».

Η ΖΗΛΙΑ
Ο ζηλότυπος δεν γεννιέται αλλά μυείται σιγά σιγά στο ρόλο του- δηλαδή στο να ασκεί την τέχνη της ζήλιας- από τις συγκυρίες της ζωής. Η ζήλια δίνει την σπάνια ευκαιρία στον ερωτευμένο να γίνει ο ανατόμος της συμπεριφοράς της αγαπημένης του. Ως άλλος Ηρακλής Πουαρό, συλλέγει με ιδιαίτερο ζήλο τα στοιχεία που θα τον οδηγήσουν στο «έγκλημα». Συνήθως, όμως, δεν έχει κάτι χειροπιαστό, για αυτό φαντάζεται τα πάντα. Γνωστοί και άγνωστοι, συνεργάτες και φίλοι είναι ο στρατός που πολιορκεί τις ηδονές της αγαπημένης του.Τυραννιέται με τη σκέψη της σαρκικής προδοσίας και η παραμικρή ένδειξη απιστίας (ένα τηλεφώνημα, ένα φιλί, μια απουσία) γίνεται η αιτία για φωνές και καυγάδες. Μπερδεύει το φανταστικό με το πραγματικό και όταν οι υποψίες του διαψεύδονται νιώθει απογοήτευση. Τότε, μια επιβεβαίωση θα τον έβγαζε από το αδιέξοδο. Υποφέρει αλλά του αρέσει. Εθίζεται στη ζήλια και όταν τελειώνει η δόση των αμφιβολιών του, ψωνίζει κι άλλες από την πλούσια φαντασία του. Η ζήλια δεν βιώνεται ξεχωριστά από τον έρωτα. Ο ζηλιάρης γεύεται καθημερινά ηδονή και φόβο. Τη στιγμή που απολαμβάνει το κορμί της αγαπημένης του, την ίδια στιγμή φοβάται πως αυτό είναι έτοιμο να παραδοθεί στον εχθρό.

Η ΠΤΩΣΗ
Στην πτώση σημασία έχει από πόσο ψηλά πέφτεις. Αν η σχέση των ερωτευμένων από πτήση στα ουράνια έχει καταντήσει σύρσιμο στο έδαφος, τότε και οι δύο δείχνουν να συμφωνούν με αυτό που πρόκειται να συμβεί. Κανένας τους δεν έχει όρεξη για εξάρσεις και ακριβώς αυτή η απουσία του πάθους τους βοηθάει, τις περισσότερες φορές, να παραμείνουν, μετά το χωρισμό, δύο καλοί φίλοι. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που ο ερωτευμένος λικνίζεται στους αιθέρες, παραδομένος στην ευφορία του, την ίδια στιγμή που η σύντροφός του ετοιμάζεται για το επόμενο ταξίδι; Τότε πέφτει από τα σύννεφα.
Η πρόσκρουση στο έδαφος είναι οδυνηρή και θα χρειαστεί χρόνος για να μαζέψει τα κομμάτια του. Στην αρχή δεν μπορεί να αποδεχθεί το συμβάν. Πιστεύει ότι πρόκειται για λάθος ή στην χειρότερη περίπτωση για έναν ερωτικό αντιπερισπασμό της αγαπημένης του. Ανακαλεί από το παρελθόν στη μνήμη του παρόμοιες καταστάσεις, λιγότερο για να δει τι φταίει και περισσότερο για να καθησυχάσει τον εαυτό του. Στη συνέχεια προσπαθεί να τη φέρει πίσω με διάφορους τρόπους, που ξεκινάνε από την παραίνεση, περνάνε στην απειλή και καταλήγουν στην ικεσία. Αλλά ακόμα και τότε ο ερωτευμένος αρνείται πεισματικά να κατανοήσει την κατάσταση των πραγμάτων. Ακολουθεί ο πανικός. Δεν μπορεί να διανοηθεί ότι την ώρα που αυτός τρώει τις σάρκες του, την ίδια στιγμή, κάποιος άλλος κατακτά το κορμί της αγαπημένης του. 'Οσο δε τον πονάει η σκέψη αυτή τόσο περισσότερο τη φέρνει στο μυαλό του. Έχει ανάγκη να λυπάται τον εαυτό του και ο πόνος τρέφει τον πληγωμένο εγωισμό του. Κάνει κινήσεις που τον ταπεινώνουν, φτάνοντας στο σημείο ακόμα και να εκλιπαρεί τον έρωτά της. Κάπου εκεί συνειδητοποιεί, για πρώτη φορά, ότι έχει χάσει το παιγνίδι. Νιώθει προδομένος και μόνος. Δεν νιώθει όμως έτσι το άλλο μισό της σχέσης. Για αυτόν που φεύγει η προδοσία είναι ένα καινούριο ταξίδι στο άγνωστο.

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ
Το μίσος είναι συναίσθημα εξίσου δυνατό με την αγάπη και δεν ακολουθεί ποτέ το ξεθώριασμα μιας σχέσης. Κανένας δεν μπορεί να μισήσει κάποιον για τον οποίο αδιαφορεί. Το μίσος δεν ευδοκιμεί στα θερμοκήπια της πλήξης και της ανίας, αλλά φυτρώνει πάντα στο χάσμα ενός ρήγματος που συνήθως δημιουργείται μετά την ερωτική προδοσία. Ο προδομένος εραστής, όταν πληροφορηθεί το μοιραίο, νιώθει το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια του. Όταν τελικά το πιστέψει, αν δεν βάλει την ουρά κάτω από τα σκέλια και εγκαταλείψει το στίβο, τότε αργά ή γρήγορα ξεπληρώνει με το ίδιο νόμισμα. Αρκετές φορές ο ερωτευμένος ορέγεται το επόμενο ερωτικό θήραμα, στην πραγματικότητα όμως αλληθωρίζει προς τη μεριά της πρώην του. Ο αποδέκτης της συμπεριφοράς του είναι εκείνη και αυτήν θέλει να πληγώσει. Θέλει εξωτερικά να της δείξει ότι την ξεπέρασε και δεν την έχει ανάγκη πιά και εσωτερικά να επουλώσει τον πληγωμένο εγωισμό του, επιθυμώντας να την κάνει να πονέσει και αυτή. Τη μισεί και ταυτόχρονα την θέλει αβάσταχτα. Θέλει να την ξεχάσει, αλλά δεν μπορεί.

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ
Ακολουθεί η περίοδος του ερωτικού πένθους, όπου όλα του φαίνονται μάταια. Στάσιμος σαπίζει σε μουχλιασμένα νερά. Δεν θέλει να δει ούτε να ακούσει κανέναν. Αρνείται τη συνδρομή των φίλων του και προτιμά να βρίσκεται κλεισμένος στο καβούκι της μοναξιάς του. Ταυτόχρονα όμως, χωρίς να το συνειδητοποιεί, γλείφει τις πληγές του και ανακτά ασυναίσθητα δυνάμεις. Ξαφνικά μια μέρα νιώθει ως να μην είχε υπάρξει ποτέ αυτός ο χωρισμός. Δεν θυμάται πλέον ξεχωριστά τα κομμάτια της ερωτικής του ιστορίας (φλερτ, έρωτας, πτώση), όπως τα αναμασούσε στην περίοδο του πένθους, αλλά ως κάτι το ενιαίο και αδιάσπαστο. Τώρα η αγαπημένη του απομακρύνεται στο χρόνο, σαν ιστιοφόρο που όσο χάνεται στη θάλασσα τόσο λιγότερο φαίνονται τα πανιά και τα ξάρτια του και στο τέλος δεν απομένει παρά μια κουκίδα στον ορίζοντα και είναι ο ίδιος τότε που αισθάνέται την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι.

Η ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ
Όπως το πάθος δεν έχει σχέση με την ομορφιά, έτσι και η εικόνα του έρωτά μας δεν έχει άμεση σχέση με την πραγματικότητα. Για αυτό, όταν το πρώτο και μεγαλύτερο ερωτικό κύμα χάσει το ύψος και τη δύναμή του και δεν μεταλλαχθεί σε σχέση αγάπης και (Κουντερικής) συμπόνιας, ο πρώην κεραυνοβολημένος βρίσκεται προ εκπλήξεως: «τι της είχα βρει;» αναρωτιέται και αισθάνεται όπως η Φερμίνα Δάσα στον Έρωτα στα Χρόνια της Χολέρας του Μαρκές, όταν μετά από πολλά χρόνια συναντά το νεανικό της έρωτα για τον οποίο είχε κλάψει μερόνυχτα ολόκληρα. Ενώ αυτός καίγεται από τη λαχτάρα της συνάντησης, αυτή νιώθει όχι την ταραχή του έρωτα, αλλά την άβυσσο της απογοήτευσης: «Θεέ μου, ο καημένος», προλαβαίνει να σκεφθεί πριν τον διαγράψει, με μια κίνηση του χεριού, από τη ζωή της. Αν η απομυθοποίηση είναι η αποκαθήλωση του έρωτα, τότε ο μύθος του δεν είναι παρά ο σταυρός του μαρτυρίου που κουβαλάει ο κάθε ερωτευμένος.

Η ΑΓΑΠΗ
Για την αγάπη ευθύνονται οι ενδορφίνες; Η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια. Δεν μπορεί να δώσει μια ξεκάθαρη ερμηνεία σε μια λέξη που χρησιμοποιούν εραστές, γονείς, αδέλφια, φίλοι και παπάδες. Η αγάπη εμπεριέχει τον έρωτα αλλά και την ανιδιοτέλεια. Μπορεί να είναι η συνέχεια ενός έρωτα αλλά μπορεί να υπάρξει και χωρίς αυτόν. Για τους εραστές είναι το καμίνι που επιθυμούν να λιώσουν, με την προσδοκία να γίνουν το πλατωνικό ανδρόγυνο του μύθου. Είναι το όνειρο της απόλυτης ένωσης και κάποιες φορές είναι τόσο δυνατή που το χωρισμό της επιφέρει ο θάνατος.
----------------------

του ΝΤΙΝΟΥ ΓΙΩΤΗ

Ανθολογήθηκαν οι: Πλάτων, Ησίοδος, Μπάρτ, Μπαλζάκ, Γκαίτε, Μτατάιγ
Κούντερα, Σαντ, Μαρκές, Παπαγιώργης και η ίδια η ζωή

-----------------------------

Τα Φωτα της Πολης

2009-02-14T12:11:00.003+02:00

Μια εναλλακτικη προταση για οικονομια....

Disturbia

2009-02-12T09:52:00.002+02:00

Αφροδιτη στον Καρκινο

2009-02-11T11:47:00.004+02:00

Ο μύθος λέει πως η Θεά αναδύθηκε από τους αφρούς του Ωκεανού γι' αυτό και ονομάστηκε Αφροδίτη.

Θεά της αρμονικής ένωσης, της ερωτικής πράξεως εφορεύει τον γάμο και την γέννηση απογόνων.
H Αφροδίτη κυβερνάει την ομορφιά και τα συναισθήματα, τη μουσική, την αρμονία, τον γάμο, αλλά και την δημιουργία σχέσεων.
Η Αφροδίτη σ' ένα Ωροσκόπιο είναι ο πλανήτης που πρωταρχικά δίνει σε καθένα από μας την ικανότητα να προσελκύσει άλλα άτομα.
Η Αφροδίτη είναι ο πλανήτης-χάρτης που "δείχνει" τις συντεταγμένες για το δρόμο της ερωτικής σας ζωής.
Είναι ο πλανήτης που κρύβει μέσα του όλα τα ερωτικά σας μυστικά!

Εαν εχετε αφροδιτη στο καρκινο την γαμησατε.

η καταρα των αστρων!

Εχετε την ικανοτητα να προσελκυετε

οτι

κουτσο στραβο υπαρχει οπως τα σκατα τις μυγες,

και αν,

αν λεω,

εχει ξεφυγει κανενας μαλακας που δε εχετε ακομα γνωρισει

ειναι θεμα χρονου

να τον συναντησετε και αυτον!
Είστε οι άνθρωποι που ξέρετε να αγαπάτε, που ξέρετε να δίνεστε και όλα αυτά σε υπέρμετρο βαθμό.

Μη χασετε και δε δοθειτε, μη δε αγαπησετε

μη δε πιστεψετε καθε μαλακια που ο αλλος θα πει...

Δεν ξέρετε τι θα πει συμβιβασμός,

τι θα πει μέτρο.

Οπου σκατα και προβληματα

εσεις μεσα

Με τους μαλακες δε και τους πασης φυσεως προβληματικους

εχετε ειδικοτητα πλεον.

Δε γίνεται να συνδυάσετε σεξ, χωρίς την αγάπη.

Γι αυτο και δε το συνδυαζετε

το βαζετε μονο του.

Οπως λεμε βοτκα σκετη, ουισκυ σκετο?

Ετσι ενα πραμα!

Στην περίπτωση που ο σύντροφός σας κάνει το λάθος να σας δημιουργήσει συναισθήματα ανασφάλειας

αισθανθείτε πληγωμένοι τότε θα έχει να αντιμετωπίσει ένα "παγόβουνο".

Τι παγοβουνο δηλαδη

Εχει βουτηξει στα σκατα και δε το ξερει

θα φτυσει αιμα

το γαλα της μανα του

θα μετανιωσει τη στιγμη που πηγε σ εκεινο το παρτυ

εκδηλωση ,μπαρ

και σας γνωρισε

Θα του βγαλετε ξυνο οτι γεννηθηκε αντρας.

Προς θεού μην τολμήσει κανείς

να ξυπνήσει τη ζήλια μέσα σας γιατί φτάνει στα όρια της τρέλας.

Παρανοια

μπορειτε να φερετε τα πανω κατω και τα δωθε κηθε

τον κλαινε και οι ρεγγες

αλλα

ειναι πολυ αργα για να κανει πισω

εχει να αντιμετωπισει

πιο

Big Bang

το

in Deep Shit

και λιγα λεω..

Απο κλαμα δε

οτι και να πω ειναι λιγο

Εαν αυτη την αστρολογικη θεση

την συνδυαζει ο χαρτης σας

με γενεθλιο καρκινο

με ερμη στο καρκινο

και σεληνη στους ιχθυς

σας λυπαμαι.

Η προσωποποιηση της καταθλιψης.

Αν δε μ πιστευετε

ρωτηστε τι εχουν τραβηξει οσοι με εχουν γνωρισει

στα χαπια επεσαν

μεχρι να πουν

κυμινο!

Η πουτανα η Αφροδιτη φταιει για ολα!

το χαρτη μου μεσα!

Messenger

2009-02-10T14:18:00.003+02:00

Ειχα καιρο να ασχοληθω με το chat
και προσφατα (χθες) εντελει καταλαβα
οτι οι μισοι απο αυτους που μιλουσα
καιρο τωρα ειναι μαλακες.
Γυναικες και αντρες
Αντρες και γυναικες.
Ειναι μονιμα εκτος συνδεσης
μα μονιμα
τσεκαρισμενο αυτο
κατα καιρους
Μ εχετε κανει μπλοκ??
Μ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΙ ΜΠΛΟΚ?
δε φταιει κανεις αλλος
εγω φταιω που δε σας εκανα
DELETE
εγω φταιω που σας εδωσα πολυ σημασια
και ημουν ευγενικη
Σας διαγραφω ολους
αλλαζω και λογαριασμο
και στα @@@@@@ μου
ολοι σας.
Δεν εχω @@@@@@?
Ε τοτε ακομα καλυτερα
σας γραφω ολους στην
@@@@@@@@!!!!!!
Αντε γαμ@@@@ ολοι μαζι
κομπλεξικοι και Α@@@@@

Prison

2009-02-08T19:30:00.002+02:00

Sacrifice

2009-01-12T08:52:00.002+02:00

The sacrifice of love we give,
Takes less and yet gives more;
An everlasting hand of love,
The heart an open door.

The willingness to give of self,
To lay down your own life;
To touch another person's heart,
In loving sacrifice.

A chance that God has given you,
To reach another soul;
Forever changed by kindness,
A life your love made whole.

For life is but a circle,
Each life part of the chain;
Each link is joined by sacrifice,
That causes man to change.

To turn and reach a hand of love,
To touch another's life;
Will cause the circle to be whole,
In loving sacrifice.

by
Allison Chambers Coxsey

9 Δεκεμβρη

2008-12-13T19:18:00.003+02:00

Εξω βρεχει, το δωματιο ζεστο οχι απο την θερμανση

απ την ζεστασια των ανθρωπων

προσφυγικο σπιτακι,

απ το παραθυρο απεναντι ενα ιδιο και πιο περα ενα αλλο ιδιο και ενα αλλο

μια γειτονια ανθρωπων που χε ο ενας τον αλλον

που ποναγε ο ενας και ποναγαν ολοι

που γελαγε ο ενας και γελαγαν ολοι μαζι

εκει μεγαλωσες σ ενα δωματιο σπιτι 8 νοματεοι......

Το ραδιοφωνο ανοιχτο,

"στου δεκεμβρη τις 9 που χης Αννα την γιορτη σου"

η μελωδια

γειτονακι σου ηταν ο Καλογιαννης ....

Ιδια μερα εφυγες και μας αφησες

να σε σκεφτομαστε να κλαιμε γιατι μας λειπεις πολυ

Τι και αν η ζωη τα φερε ετσι και ημουν μακρια

τοσα χρονια

σε σκεφτομουν καθε μερα

καθε μερα 7 χρονια τωρα να ανυσηχω

και να τρεμω καθε φορα που αργα χτυπουσε το τηλεφωνο...

Την παρασκευη ουτε που καταλαβα ποτε εφτασα Αθηνα

να προλαβω να σε δω

λυγισα και λυγισες οταν με ειδες στο νοσοκομειο

τα ματια σου ελεγαν "φευγω"

Η ανασα βαρια το οξυγονο λιγοστο

δε σου ηταν αρκετο...

Δυσκολα ειπε ο γιατρος ....

Καταλαβα τι ερχοταν.....

Θυμασαι τις βολτες μας,

μ ακους, με βλεπεις?

Τα γελια μας, τις αγκαλιες μας...

Ημουν η πριγκιπισσα σου...

Στα ματια με κοιταζες και ελαμπα

Σε θαυμαζα σε λατρευα...

Αν μπορουσα θα διαλεγα να ζουσες λιγοτερο

αλλα οπως ηξερες εσυ...

οχι αυτο που σου ετυχε

καθηλωμενος εκει ακινητος αμιλητος

μ ενα μυαλο γεματο ζωη, με ματια που ελαμπαν

μια τιμωρια που δε σου αξιζε....

Να μας προσεχης,μ ακους?

Ελπιζω στο τελος του τουνελ να σε περιμεναν η γιαγια και ο παππους

οι φιλοι σου οι παιδικοι που εφυγαν νωρις

ελπιζωνα μην κρυωνεις να μην πονας

Αν σε πληγωσα συγγνωμη

παιδι ημουν και δε ηξερα

εζησα,ζω και θα ζω

οπως εσυ μ εμαθες...

σ ευχαριστω μπαμπα

Καλο ταξιδι

να χης ....

απο ταξιδια ηταν γεματη ολη η ζωη σου .......

Σ αγαπω............

Ελληνικη γλωσσα

2008-10-19T20:20:00.004+03:00

Hellenic Quest

λέγεται ένα πρόγραμμα
ηλεκτρονικής εκμάθησης της
Ελληνικής που το CNN άρχισε να
διανέμει παγκοσμίως και
προορίζεται σε πρώτο στάδιο για
τους αγγλόφωνους και
ισπανόφωνους.
Η μέθοδος διδασκαλίας
συνίσταται στην προβολή
πληροφοριών στην οθόνη του
Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου
και κινούμενης εικόνας.

Το πρόγραμμα παράγεται από τη
μεγάλη εταιρία Η/Υ Apple, o Πρόεδρος
της
οποίας Τζον Σκάλι είπε σχετικά:
Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το
πρόγραμμα
εκμάθησης της Ελληνικής, επειδή
η κοινωνία μας χρειάζεται ένα
εργαλείο που
θα της επιτρέψει ν' αναπτύξει
τη δημιουργικότητά της, να
εισαγάγει
καινούριες ιδέες και θα της
προσφέρει γνώσεις περισσότερες
απ' όσες ο
άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να
ανακαλύψει.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για
μιαν εκδήλωση της τάσης για
επιστροφή του
παγκόσμιου πολιτισμού στο
πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων.

Άλλη συναφής εκδήλωση: Οι Άγγλοι
επιχειρηματίες προτρέπουν τα
ανώτερα
στελέχη να μάθουν Αρχαία
Ελληνικά επειδή αυτά περιέχουν
μια ξεχωριστή
σημασία για τους τομείς
οργανώσεως και διαχειρίσεως
επιχειρήσεων.

Σε αυτό το συμπέρασμα ήδη
οδηγήθηκαν μετά από
διαπιστώσεις Βρετανών ειδικών
ότι η Ελληνική γλώσσα ενισχύει
τη λογική και τονώνει τις
ηγετικές
ικανότητες..

Γι' αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι
μόνο στην πληροφορική και στην
υψηλή
τεχνολογία, αλλά και στον τομέα
οργανώσεως και διοικήσεως ..

Αυτές οι ιδιότητες της
Ελληνικής ώθησαν το
Πανεπιστήμιο Ιρμάιν της
Καλιφόρνια να αναλάβει την
αποθησαύριση του πλούτου της.
Επικεφαλής του
προγράμματος τοποθετήθηκαν η
γλωσσολόγος -Ελληνίστρια- Μακ
Ντόναλι και οι
καθηγητές της ηλεκτρονικής
Μπρούνερ και Πάκαρι.

Στον Η/Υ Ίμυκο αποθησαυρίστηκαν
6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της
γλώσσας
μας όταν η Αγγλική έχει συνολικά
490.000 λέξεις και 300.000 τεχνικούς
όρους, δηλαδή σαν γλώσσα είναι
μόλις το 1/100 της δικής μας. Στον
Ίμυκο
ταξινομήθηκαν 8.000 συγγράμματα
4.000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο
συνεχίζεται.

Μιλώντας γι' αυτό ο καθηγητής
Μπρούνερ είπε: Σε όποιον απορεί
γιατί τόσα
εκατομμύρια δολάρια για την
αποθησαύριση των λέξεων της
Ελληνικής
απαντούμε: Μα πρόκειται για τη
γλώσσα των προγόνων μας. Και η
επαφή μας μ'
αυτούς θα βελτιώσει τον
πολιτισμό μας .

Οι υπεύθυνοι του προγράμματος
υπολογίζουν ότι οι ελληνικοί
λεκτικοί τύποι
θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια,
έναντι 9 εκατομμυρίων της
λατινικής. Το
ενδιαφέρον για την Ελληνική
προέκυψε από τη διαπίστωση των
επιστημόνων
πληροφορικής και υπολογιστών
ότι οι Η/Υ προχωρημένης
τεχνολογίας δέχονται
ως νοηματική γλώσσα μόνον την
Ελληνική. Όλες τις άλλες γλώσσες
τις
χαρακτήρισαν σημειολογικές .

Νοηματική γλώσσα θεωρείται η
γλώσσα στην οποία το σημαίνον,
δηλαδή η λέξη,
και το σημαινόμενο, δηλαδή αυτό,
που η λέξη εκφράζει (πράγμα, ιδέα,

κατάσταση), έχουν μεταξύ τους
πρωτογενή σχέση.. Ενώ
σημειολογική είναι η
γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως
ορίζεται ότι το αμ πράγμα
(σημαινόμενο)
εννοείται με το αμ (σημαίνον).

Με άλλα λόγια, η Ελληνική γλώσσα
είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι
λέξεις
έχουν πρωτογένεια, ενώ σε όλες
τις άλλες, οι λέξεις είναι
συμβατικές,
σημαίνουν, δηλαδή, κάτι, απλώς
επειδή έτσι 'συμφωνήθηκε'
μεταξύ εκείνων που
την χρησιμοποιούν.

ΟΛΕΣ οι λέξεις στην Ελληνική
ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ, π.χ. η λέξη
ενθουσιασμός = εν-Θεώ,
γεωμετρία = γη +μετρώ, προφητεία =
προ + φάω, άνθρωπος = ο άναρθρων (ο
αρθρώνων λόγο).

Έχουμε δηλαδή αιτιώδη σχέση
μεταξύ λέξεως-πράγματος, πράγμα
ανύπαρκτο στις
άλλες γλώσσες. Τα πιο τέλεια
προγράμματα Ίμυκος , Γνώσεις και
Νεύτων
αναπαριστούν τους λεκτικούς
τύπους της Ελληνικής σε
ολοκληρώματα και σε
τέλεια σχήματα παραστατικής,
πράγμα που αδυνατούν να κάνουν
για τις άλλες
γλώσσες.

Και τούτο επειδή η Ελληνική έχει
μαθηματική δομή που επιτρέπει
την αρμονική
γεωμετρική τους απεικόνιση.

Ιδιαιτέρως χρήσιμα είναι τα
ελληνικά προσφύματα ΟΠΩΣ : τηλέ ,
λάνδη
=...LAND, ΓΕΩ...,νάνο, μίκρο, μέγα,
σκοπό....ισμός, ΗΛΕΚΤΡΟ....,
κυκλο....,
ΦΩΝΟ...., ΜΑΚΡΟ...., ΜΙΚΡΟ....,
ΔΙΣΚΟ...., ΓΡΑΦΟ..., ΓΡΑΜΜΑ..., ΣΥΝ...,
ΣΥΜ..., κ.λπ..

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ C
D = COMPACT DISK = ΣΥΜΠΑΚΤΩΜΕΝΟΣ ΔΙΣΚΟΣ

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές
θεωρούν την Ελληνική γλώσσα «μη
οριακή», δηλαδή
ότι μόνο σ' αυτή δεν υπάρχουν
όρια και γι' αυτό είναι
αναγκαία στις νέες
επιστήμες όπως η Πληροφορική, η
Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική και
άλλες.

Αυτές οι επιστήμες μόνο στην
Ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις
νοητικές
εκφράσεις που χρειάζονται,
χωρίς τις οποίες η επιστημονική
σκέψη αδυνατεί
να προχωρήσει.

Γι' αυτούς τους λόγους οι
Ισπανοί Ευρωβουλευτές ζήτησαν
να καθιερωθεί η
Ελληνική ως η επίσημη της
Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι το να
μιλά κανείς για
Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την
Ελληνική είναι σα να μιλά σε έναν
τυφλό για
χρώματα.

Αλήθεια ή αστικός μύθος?